تو را دوست دارم و این دوست داشتن / حقیقتی است که مرا به زندگی دلبسته می کند.
لحظه های زندگی هرگز تکرار ندارد...
زندگی پانتومیم است حرف دلت را به زبان بیاوری باختی
دو راهی فقط دو راهی بین لب و گردنت
مردم همه از خواب و من از فکر تو مست
من چه می دانستم دل هر کس دل نیست
ور تو پنداری مرا بی تو قراری هست... نیست!
بند بند من آغوشت را تمنا می کند
دلبرم کنار تو من خوشبخت ترین فرد جهانم
لبِ تو/نمک.../نمی چسبد، بی تو/گیلاس
زرد،سُرخ،ارغوانی برگ های مهر آویزان در بازیباد
وقت رفتن.../میگفت ، زودبرمیگردم/بوسه ، هنوز چشم براهست
گفتی میز را بچین/می آیم/چقدر برف نشسته روی صندلی
بازکرد/دکمه هایشرا ماه/درون شب گم شدیم
بیخوابی /بسرش زده است/خواب/چشمهای تو/ رهایم نمیکند
چیزی/یقه ی شب را میگیرد/صبح را/بیدار میکند/عطرِ تورا میدهد
عشق به هستی در اعماق نگاهتان متبلور است. روز ناشنوایان گرامی باد.
ناشنوا باش … وقتی همه از محال بودن آرزوهایت سخن می گویند. *
ن مثل ناشنوا… روز جهانی ناشنوایان گرامی باد.
هیچ صدایی بالاتر از سکوت نیست ( روز جهانی ناشنوایان گرامی باد )
ای تف به جهان تا ابد غم بودن ای مرگ بر این ساعت بی هم بودن
بیا باز دوباره بی تابم کن منو تو رنگ چشات خوابم کن
جانی و دلی / ای دل و جانم همه تو
مست رود نگار من در بر و در کنار من هیچ مگو که یار من با کرمست و با وفا