داشتم آمدنش را باور...
بیمار غمم عین دوایی تو مرا
تاب مژه اش قلقلک دلم/ روده بُر می شد خنده دراغوش لبانم
لب تر نکن اینقدر که زجرم بدهی باز یک مرتبه محکم بغلم کن که بمیرم
عشقم خنده‌های تُو ست بخند بگذار خرداد را عاشقانه سر کنم ...
همدرد منی هم درد منی!
گر چه شب تاریک است دل قوی دار / سحر نزدیک است
اما بهار من تویی من ننگرم در دیگری!
زمین بهشت میشود روزی که مردم بفهمند هیچ دینی با ارزش تر از انسانیت نیست...
با تو تنها یک خیابان همسفر بودم ولی با همان یک لحظه عمری بی قرارم کرده ای
مرا به هیچ بدادی و من هنوز بر آنم که از وجود تو مویی به عالمی نفروشم
من اصلا نفهمیدم جوانی یعنی چه؟من یک راست از بچگی به سن کهولت رسیدم.
چه فرق می کند تو در کدام فصل بیایی بیا بهار می کنم جهان را !
ما را که * تو * منظوری خاطر نرود جایی...!
و آنچه ماند غم نبود تجربه بود!
هرگز دل از محبت او بر نداشتم
مرو که با تو هر چه هست می رود
هیچکی تورو قد خودم دوست نداره
یه عالمه دوست دارم دورت بگردم
دوست داشتنی تر از تو تو دنیا پیدا نکردم
بی تو میمیرم
تنها دارایی دلنشین منی
هفت مهر روز تجلی ایمان ، ایثار، شجاعت، عشق و علاقه گرامی باد...
مواظب خودت باش امروز روز آتش نشانه منم میخوام بگم بیان خاموشت کنن آتیش پاره
