تو بعد از کشف الکل شاعرانه ترین کشف بشری من از سرودن تو مسسسسست میشوم
نگرانِ آینده ات با کسی نباش که تو را با همه ی گذشته ات میخواهد...️
میدِونیدیوونَتَم،بُدوبِیاپیشَم️
همین که تو هر صبح در خیال منی حال هر روز من خوب است
تو دوای دوام بی تو دنیارو نه نمیخوام
از آفتاب هدفمند ِ عصرِ خود، نگریز !
کسی که خیالتو پر کنه اما دنیا تو نه ترسناکترین آدم زندگی میشه...
با من از دوزخ نگو عاشق کجا؟آتش کجا؟ نازنینم آنقدر ها هم خدا بیکار نیست
قسم به عشق که هیچ به دل نشسته ای ز دل نخواهد رفت
من نباشم چه کسی جای مرا می گیرد؟ گاهی از تلخی این فکر به هم می ریزم...
آرزویم این است آنقدر سیر بخندی که ندانی غم چیست...
چشمات سیاهترین جای سرنوشتمه
خسته نمیشوم ز تو / خسته شدی اگر ز من خاطر تو گمان مبر / پاک شود ز یاد من
گویند که چون می گذرد هیچ غمی نیست اما که والله / همین درد کمی نیست...
همیشه یک نفر جای تمام شهر غمگین است زنی تنها که دیگر در سرش شوری نمی افتد
داداشی هر وقت از یه دختر خوشت اومد اول بیا به من بگو / باشه؟
ای یار غلط کردی / با یار دگر رفتی
مرداب باور رودی که جا ماند
یه جایی توی قلبت هست که روزی خونه ی من بود...
مثل یک شعر مرا تنگ در آغوش بگیر که هوای غزلم سخت شبیه تن توست
دل تنگ دلتنگی هاتیم
هر شب ... از سقف خیالم تو می چکی و این عاشقانه ترین بارش دنیاست
با من هزار نوبت اگر نامهربانی کنی ای دوست همچنان دل من مهربان توست
چون تو با بد / بد کنی/ پس فرق چیست؟
