شعر
زیبا متن: مرجع متن های زیبا و جملات شعر
با این دلِ دلتنگ چه باید بکنم
با باطنی از سنگ چه باید بکنم
با اینهمه نیرنگ میانِ من و تو
با این دل صد رنگ چه باید بکنم
هوا بس سرد و بی روح است
نفس چون مرگ و اندوه است
میان صبحِ آزادی
دِلَم
گِریان و مجروح است
همان زندانِ مفتوح است.
یک عمر در این دایره تکرار شدیم
در بازی زندگی گرفتار شدیم
با اینهمه تکرارِِ بازیِ مرگ
در وادی بندگی چه هوشیار شدیم
ای یار به یکباره مرا درد شدی
دزدیده ز من چه دیدی و ترد شدی
از زیرکی ات به عمق جان فهمیدم
نادیده بیامدی و همدرد شدی
ای کاش دلِ ما اسیرِ نیرنگ نبود
همفکرِ گناه و فتنه و ننگ نبود
با اینهمه کشتار در عالمِ ما
در فکرِ سلاح و جبهه و جنگ نبود
دلم تنهای تن ها شد دوباره
شبیه مرغ مینا شد دوباره
در این دریایِ مواجِ زمانه
اسیرِ موج غمها شد دوباره
همراه خوش نوای سازم شده ای
با هر نگهت قافیه سازم شده ای
در دم بنویسم غزلی تا به سحر
کوک دلمی تو گل نازم شده ای
دنیای من و قبله و ایمان منی
در باغ دلم گلشن و گل می مانی
جان را بستان با نگهی ای گل ناز
تا تازه شود، درد دلم ؛ درمانی
هوا دلگیر و دنیا هم ،پرِ جنگ
دلِ این مردمان، هم؛ گشته از سنگ
دلِ ساده، نصیبش؛ غصه و درد
چرا، هر کس؛ به این دل میزند چنگ
صبح یعنی یک غزل در هر سحر
خوش سرایی و سخن گردد شکر
صبح یعنی سوسن پر گل دلت
غصه و غمها بماند پشت در
