شعر

ای که نامت شد همیشه ذکر زبانم نفسم
با تو تنظیم می شود هر ضربانم نفسم

با دلم بازی نکن مجنون و دیوانه توست
حکم کرده ست به عقل با تو بمانم نفسم

به دو چشم نگران که مرا کرد گرفتار قسم
و نگاه منتظر که به عشقت شد بیمار...

گم شدم در خود ندانم من، کیم یا چیستم
قالبم، عقلم، حیاتم، جان گویا چیستم

آدمی نامم ولیکن آدمی در اصل چیست؟
معنی ام یا صورتم، یا مسما چیستم

درچنین صورت که من دارم چگویم وصف خویش؟
آتشم، خاکم، نسیمم، آب دریا چیستم

عاقلم، دیوانه ام، در فرقتم یا در...

ساده می بینم تو را هر شب به رویایی که نیست
می زنم دیوانه وار دل را به دریایی که نیست

می نشینی در برم محو نگاهت می شوم
بیخیال از غصه و تشویش فردایی که نیست

در کنار جوی آب و سایهٔ آن بید مست
عشق بازی می کنیم...

دل عاشق

گاهی دلت رو به راه نیست

دلت عاشق و مست و همراه نیست


در این ظلمت و جنگ و لبخند و آه

دلت عاقل و پست و گمراه نیست

شاعر:حسن سهرابی

تا شنیدم از مریضان هم عیادت می کنی

اخ قلبم، اخ قلبم، اخ قلبم، ای خدا...

ارس آرامی

می شوند از سرد مهری دوستان از هم جدا

برگها را می کند باد خزان از هم جدا

نظری کردی و من هم نظرم سوی تو شد
شب منت کش من طالب گیسوی تو شد

تو گذشتی و چو دیدم رخ چون ماه تو را
دل وامانده دمی عاشق آن روی تو شد

به لبم جز تو و اسم تو نیاید سخنی
تو چه کردی به دلم تا...

نی دولت دنیا به ستم می ارزد

نی لذت مستی اش الم می ارزد

نه هفت هزار ساله شادی جهان

این محنت هفت روزه غم می ارزد

بر کشور جان شاهی ز اندوه دل آگاهی

شادش چو نمی خواهی غمگین تر ازین بادا

از حادثهٔ تکرارها باید رفت

از بین طنابِ دارها باید رفت


چون مرگِ سردفریاد خسته ای

امروز از ذهن خارها باید رفت

شاعر:حسن سهرابی

در حسرت آغوش تو هستم بغلم کن

از عطر بر و روی تو مستم بغلم کن



گیرم که دلم لایق این بزم نبوده

بیخود که دلم را نشکستم بغلم کن



کی گفته قراره که دور از تو بمونم

من با احدی عهد نبستم بغلم کن



آروم تر از خواب کنار...

سر ذوق آمدم از خنده ی تو،باز بخند
بی تفاوت به جهان باش و فقط ناز بخند

نه مرا خواب به چشم و نه مرا دل در دست

چشم و دل هر دو به رخسار تو آشفته و مست

چشمت، تنت، به هم زدنت، قهر کردنت؛
دنیای من شده ست همین اتفاق ها
من با تو و تو با من و... نه !غیر ممکن است ؛
بخت مزخرف من و این اتفاق ها؟!

آزرده و ملول، ز بی همزبانیم
مفهوم واژه واژه ی درد نهانیم
هر لحظه درد تازه و هر دم بلای نو
پر پیچ و خم خطی ست ،خط زندگانیم
ای پیک پاک مرگ، کی از ننگ زندگی
با این همه درنگ، بگو می رهانیم
با پای پر ز درد، تو...

من نشان کرده ام تو را که ز تو

دلخوشی های بی نشان آمد

شک

مشکوکم من از سایهٔ تزویر

در این عالم دلگیر، که در آن شده تکثیر

همه خانهٔ تزویر.

مشکوکم از اِحساس ، از این چرخهٔ اِخلاص

در این بُرهه حساس.

من به این باد که بُرد حرف مَرا به نزدِ صیّاد

در این ظلمت و بیداد ، که گرفته است...

چون غنچه که در دشتی با خار قشنگ است
دل بستن مشکوک من و یار قشنگ است

ای کاش که چشمان تو بر سینه ی تان بود
با پنجره، دل سنگی دیوار قشنگ است

فهمیده ام از گریهٔ برخورد دو تا ابر
اشک من و تو لحظهٔ دیدار قشنگ است...

چون غنچه که از زشتی، با خار قشنگ است
دل بستن مشکوک من و یار قشنگ است

ای کاش که چشمان تو بر سینه ی تان بود
با پنجره، دل سنگی دیوار قشنگ است

فهمیده ام از گریهٔ برخورد دو تا ابر
اشک من و تو لحظهٔ دیدار قشنگ است...

سیاهراه
.
ندید روی تو را و مرا ملامت کرد
همان که گفت: قضاوت نکن... قضاوت کرد
.
سیاهراه پر از پیچ و تاب زلف تو بود
که زاهدان پر از کبر را هدایت کرد
.
مخواه از من دیوانه از تو دل بکنم
که عشق تو به تمام تنم...

شب وحشی
.

پناه می برم از غم به دختری که خیالی است
به گیسوان پریشان دلبری که خیالی است

درون یک شب وحشی نشسته ام که بگویم
دوباره درد دلم را به خواهری که خیالی است

مدام وعده ی وصل تو می دهد حافظ
چقدر زجر کشیدم ز باوری...

عمق تنهایی
.
قوی تر آمدم اما خداقوت به بازویت
که بردی لشکر قلب مرا با تارِ گیسویت
.
نمی دانم چه وردی خوانده چشمانت میان شهر
که هر جادوگری مانده است در تفسیر جادویت
.
شبیه شعر می ماند نگاه گرم و گیرایت
پر از اسرار پنهانی است چشمان...

ندیدم در جهان بهتر ز مادر

سر و جانم همه بادا فدایت

آب منم تاب منم، شاعر مهتاب منم
شور تویی شعر تویی، عاشق بی تاب منم

رام تویی کام تویی، عاشق این جام تویی
دار تویی یار تویی، عاطفهٔ ناب منم

زخمهٔ این ساز تویی، زمزمهٔ راز تویی
شاهد پرواز تویی، حلقهٔ این باب منم

ای تن دریایی من، عشوهٔ رویایی...