شعر

شب وصال بیاید شبم چو روز شود

جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

شب فراق نخفتیم لاجرم ز خیال

تکیه بر دنیا نشاید کرد و دل بر وی نهاد

کاسمان گاهی به مهرست ای برادر گه به کین

تا در دل من قرار کردی

دل را ز تو بی قرار دیدم

ناگهان دور شدم از همه ی غمها من
از دعای چه کسی این همه خوبی با من؟

خشنود نشو دشمن اگر کرد محبت

خندیدن جلاد ز شیرین سخنی نیست

جایی که برادر به برادر نکند رحم

بیگانه برای تو برادر شدنی نیست

بسکه سودای تو دارم غم خود نیست مرا

گر ازین پیش غمی بود کنون آنهم نیست

در غم عشق تو ما را خبر از عالم نیست

نگاهم کن تماشایت کنم که
جنون دارم! گرفتارم! گرفتار!
شدم آتش فشانی از تمنا
تنت را دست شعرم باز بسپار

شبم در بی قراری گُر گرفته
نمی دانی خودت هم، ماه هستی!
چه بی اندازه با من ناز داری
ندارم چاره ای! دلخواه هستی!

تو طغیان کن به سمتم مثل...

من هجر کشیدم که شوم شاه! عزیزت!
ماند از تو برایم غزلی... آه... عزیزت!

در آتشِ زندان غمت، سوختم! اما
افسوس نشد یوسف این چاه، عزیزت...


🟩 شاعر: سیامک عشقعلی

ز شادی در همه عالم نگنجم

اگر یک لحظه غم خوارم تو باشی

جز نقش خیال تو در چشم نمی آید

از بغض شب می آمدم، تا صبح گاه بچگی
آسوده خاطر مرده ام، در تنگنای زندگی
دیروز را باور مکن، فردا پر از ابهام است
اندیشه را آزاد کن، در لحظه درماندگی
باذهن خلاق خودت، نقشی بزن بر لوح دل
پرواز کن، تاآرزو، تا ناکجا، تابندگی...........

اندر دل بی وفا غم و ماتم باد

آن را که وفا نیست ز عالم کم باد

مشتاقی و مهجوری و این دست قضا
بر معصیت عشق تو آلوده مرا

گر عشق تو باشد همه جرم و گنهم
هرگز نکنم توبه از این خبط و خطا

دیگر به تو دستم نرسد، آه ببین
بین من و تو سنگ جدائیست بنا

آنقدر به دیدار تو مشتاق شدم
آخر...

صاف اگر باشد هوای بی غبار دوستی
حال دل را می توان دریافت از سیمای هم

دنیا برای تو، تو تنها برای من
ای کاش که قبول کنی، این قمار را

از دیده افتادی ولی از دل نرفتی

در ما نمانده زان همه شادی نشانه یی

قسمت نشدکه یارهم شویم

مونس و همدم فصل بهارهم شویم


خنده ای کردو بخت ازشانه ام پرید
نقطه ای که همیشه بی قرارهم شویم

شعر بیژن روشنی

شادی صدپشت غریبه باماست ای غم

خنجرازآشنا میخوردهمیشه آدم

شعر بیژن روشنی

یار باشد ماه باشد آسمان مهتاب باشد
در دل شوریده من شعر بکرو ناب باشد

باد باشد آن گل یاسی که دادی باز باشد
تار باشد در کنارت قند در دل آب باشد

آن دو چشمت مست باشد مثل گلهای بهاری
عکس تو درسینه ء من عکس من در قاب...

چه خوش است...
راز گفتن ب حریف نکته سنجی
ک سخن نگفته باشی ب سخن رسیده باشد 🙃