متن عاشقانه

دست های من
بر کاغذ
جهان را شعر می کند
رم را برای ایتالیا
برج ایفل را برای پاریس
و بهار توکیو را بخاطر شکوفه
اما دست های تو
جان می دهد برای پیاده روی های
ولیعصر

و چقدر پایتخت
به تهران می آید
با تو

مژهایت چتر
چشمهایت باران
لبانت شعر _

در این لحظه ، حتی __
بوسیدنت؛
خدا را هم
به وجد می آورد ...

‎پاییز ‎اغواگرانه
‎هر صبح رنگ عوض می کند
‎حسادتش طبیعیست
‎چون این روزها
‎ تو
‎بی رحمانه دوست داشتنی شدی... ‎

رفتنش را
دوست داشتم
وقتِ خداحافظی،
عمیق تر
مَرا می بوسید .. !

از نگاهت
مثل نسخه پزشک
چیزی نمی شود خواند..
اما چشم هایت
دوای درد من است..

با چشم ترک
لب روس
و موی باز
با من نجنگ جنگ جهانی به پا نکن

چقدر... چقدر جای من... در بین کتاب های تاریخ... خالی ست...!!! بس که... با چشم های تو... جنگیده ام...

همه حواسشان به سیاست است
بیا یواشکی ببوسمت!

عاشقِ پاییز بودم
اکنون برای زمستان جان می دهم
آخه عزیزدلم تو خودت را در لباس های زمستانی ات دیده ای؟!

هر بار
دقیق تر ؛
به دیوانه اَت نگاه کن

اَخم هایت
مرا می کُشد ؛

اَصلا
هر گِره
در مواجه با تو را دوست دارم...
در هر گِره عاشق ترم
کورتر

با من رسمی حرف بزن_
من تو را
به رسم ملکه ها
دوست دارم...!!!

گفتی： دوستت دارم

مثل این بچه های
سر به هوا
رسیدم به خانه؛

اما
قلبم را پیدا نمی کنم…!!!

جهان
شب را صبح می کند
به امید خورشید
من به امید تو...

لباسِ گرم نمی خواهد
این پاییزِ سرد
تو هستی
دلم قرص است ..

روز ها می نشینم به سرودن شعری
از صورت چون ماهت
از گیسوان چون حریرت
از چشمان چون غزالت
از گل های سرخ پیراهنت
از چال گونه ات
از لبان چون پسته خندان
وووواز...
تا که شب شد
زمزمه می کنم با خویشتن
که چه کردی با من

یلدا آمد
و تو نیستی
که ببینی چگونه انار را
دانه دانه
به عشق دیدن روی چون ماهت
دانه می کنم
می ریزم درون قلبم
که از عشق تو سرشار است

عشق
همان
لحظه
دیدار
توست

گلهای باغ را
چون برگ های پاییزی
فرش می کنم زیر پایت
گر قدم رنجه کنی
بیایی

خنده کن
تا بهار زودتر بیاید
شکوفه ها زودتر باز شوند
لبخندِ توست
که شادمانی می آورد
و عشق

آینه را برداشتم
لحظه ای محوخود شدم
چقدر تغییر کرده ام
از وقتی عاشق تو شدم
تارهای سپید مو
پف کردگی زیر چشمانم
رنگ پریدگی رخسارم
تپش تند قلبم
آمدی زندگی ام شیرین شد
اینک هستی اما کمی دور
میدانی؟
چه کردی بامن

دوست داشتم آینه باشم تا
چهره ی تو به وقتِ شادی، در من نقش ببندد.
یا باران باشم
بر کویرِ ناامیدی ات ببارم،
و قلبت را مملو از نور و امید کنم.
یا عطر موردعلاقه ات باشم،
و تو را تنگ، در آغوش بفشارم!
خودکاری که با آن می نویسی...

باشکوه ترین نقاشیِ جهان،
لبخند پر مِهری ست
که بر لب های تو نقش می بندد!
بگذار خالقِ آن،
تنها من باشم و بس...

روزی به دیدنم خواهی آمد
روزی از روزهای نیمه آفتابی ِ بهار
روزی از روزهای نیمه ی اردیبهشت ماه
روزی که آسمان لاجوردیست
و بوته های یاس، پروانه ها را به هم آغوشی می خوانند
.
روزی به دیدنم خواهی آمد
روزی از روزهای چهل سالگی ام
.
بر صبوری...

چه پاییز زیبایی میشود بعد از اینهمه تابستان!
در نفس تو زنده می شوم هم نفس جان!
تویی ک عطر ِتنت طعم ِشیرین زمزمه های
نی لبک دارد!
جانان بیا و بنشین کناردلم ، بنوشان به جانم زندگی را از هُرم نفسهای مسیحایی ات!
اینجا پاییز پر از صدای ثانیه...