بیو رفتن

شعر ششم :«من از رفتن نمی‌ترسم»
طنازماجولانی
پاییز۱۴۰۵
‌
من از رفتن نمی‌ترسم؛ از ماندن می‌ترسم، وقتی دلی دیگر برای ماندنم نمی‌تپد.
از شب‌هایی که کنار کسی می‌نشینی و دلت می‌خواهد کاش کمی دورتر بود؛ از حرف‌هایی که پیش از گفتن در گلویت پیر می‌شوند؛ از دوست‌داشتن‌هایی که باید برایشان...

شعر سوم :«بعضی خداحافظی‌ها»

طناز
پاییز ۱۴۰۵
‌
بعضی خداحافظی‌ها صدا ندارند…
نه دری محکم بسته می‌شود، نه کسی اشک‌هایش را به رخ دیگری می‌کشد، نه حتی جمله‌ای گفته می‌شود که بشود تا سال‌ها در خاطر نگهش داشت.
فقط یک روز می‌بینی دیگر از حال هم نمی‌پرسید؛ دیگر کسی منتظر...

مثل یک حادثه نه، رفتنت زلزله بود
من نمردم اما... هستی ام ویران شد


دنیاکیانی

عشقم نروی باز فراموش کنی ...
از من گذری مرا تو خاموش کنی

پرسید:
اگر روزی تورا ترک کنم!
چه اتفاقی می افتد؟
با بغض گفتم:
تو رفته ایی...
و دیگر اتفاقی نخواهد افتاد.

دنیاکیانی

خاطره ها،
می گذرند
و
می گذارند
داغی را بر دل
بعد رفتن

لحظه ای که می رفتی به پای توافتادم گفتم بی تومیمیرم کنارتوخوشحالم

هرکاری میخوای بکن تنهابامن قهرنکن تنهایی می کشتم زندگیم زهرنکن حتمامیدونی گلم مرگ دله رفتن توهرچه می کنی بکن هرچه فقط عشقم نرو

چون چاره رفتنست بناچار می رویم

از کنارت می روم!
مرگ دلم یعنی همین... عاشقت باشم ولی رفتن صلاح ما شود .

هر روز خبر می رسد از رفتن یاری
من مانده ام اینجا به چه کاری به چه باری

منو تهدید به رفتنش کرد ، آروم در گوشِش گفتم راه رو بلدی یا نشونت بدم

یک رفتن هایی هست
که تمام شعر های دنیا را
به پایش بریزی
برنمی گردد

چه
رفتن ها
که می ارزد...
بهبودن های پوشالی!

دلم
از همه جا رفتن می خواهد
و کنار تو ماندن را...

از کنارت میروم
مرگ دلم یعنی همین
عاشقت باشم ولی رفتن صلاح ما شود

لحظه خونین شدن قلبم
یادت هست؟
وقتی که پنجه انداختی
به رفتن

وقت رفتن.../میگفت ، زود‌برمیگردم/بوسه ، هنوز چشم براهست

باید رفت !

و این لغت رفتن

چقدر سخت است...

سلامتی کسی که رفت!ولی باور رفتنش برای کسی که تنهامونده خیلی سخته...
دلتنگتم

تو چه دانی
که چه‌ها کرد ،فراقت با من ...!

تا تو مراد من دهی

کشته مرا فراق تو

بعضی آدما یه جوری میرن که انگار از اولش هم نبودن

به اینکه نباشی عادت کردم ...