دلتنگ توأم،حضرت معشوقه کجایی؟ دل تنگ تو و در کف یک میز دوتایی دلتنگ تو ای حسرت ممنوعه ی قلبم تا کِی بنشینم ، تو از این راه بیایی؟ جوری خبر از این دل وابسته نداری ک انگار نه انگار...تو معشوقه ی مایی صد توبه شکستیم، تو را سیر ببینیم...
تا مٵمن آرامشم ابروی کمان شد توصیف تو، دلچسب ترین شعر زمان شد من با دگری صحبتی از عشق نکردم تا قلب بهارانه ی من، دست خزان شد طوفان نگاه تو، دلم را بهم اش ریخت آرامش دل، دست همان نیمه ی جان شد از بس گسلش زلزله خیز ست...
مست ابروی ڪمانت ، زاده ی "شهریور"ی کاینچنین دلبند خود کردی مرا با دلبری بامدادان خرمن گیسو ، می افشانی به ناز هر شبانگاه چشم در راهند، ماه و مشتری هرچه می خواهندتخریبت کنند درچشم من باز هم در چشم من از هر پری،زیباتری گاه می گویم که آیا می...
حال این روزهایم خوب است! نبض زندگی ام را با دستان تو گرفته ام ️ ️️️
قلب من از صدای تو چه عاشقانه کوک شد... ️️️
دوستت دارم ای زیبای من تو یار محبوب منی ای دل دار من من همیشه تنها بفکر تو تو همیشه تنها بفکر عشق زیباترین زیبای من فاعقه عزیزم دوستت دارم
مرد که باشی می فهمی گاهی فقط دو حرف تمام دنیایت می شود زن
تنها دو چشمت... تنها همین دو دریچه کوچک؛ کافیست برای بودنم.... برای دچار بودن.... برای عاشق بودن... برای اینکه در عشق تو رسوای جهان باشم...!
خواهم آن عشق که هستی ز سر ما ببرد... ️️️
تو آرام آرام نفس بکش من لحظه لحظه دیوانه ات شوم ️️️
عشق تو... رَنگین کمان پاشیده به دُنیای مَن هَم تو عشق اوَلم هَستی هَم عشق آخَرم...
بیا که چشم مرا بی تو نیست بینایی... ️️️
دستامو که هیچی دلمم گرم کردی با وجودت…! ️️️
عطر موهای توست که معطر کرده حوالی دلم را... ️️️
بگذار آغوشت آرامگاه من باشد هنگام که چون پرنده ای به جانب تو بازمی گردم با منقاری از شعر...
-روزت مبارک +چه روزی؟! -روز پزشک دیگه +ولی من که پزشک نیستم -مهم نیس درسشو نخوندی ، حال منو که بلدی خوب کنی،پس دکتر منی
سپید و مَلمَلی دوستت دارم... شبیه شکوفه های سیب... تو وسوسه ی سرخ و شیرین منی ! میخواهمت ؛ برای همه فصل هایم ... برای همه روزهای عاشقی ام ...
پَر و پا قُرص ایستاده ام... سَر دوست داشتنت... کوتاه هم نمی آیم... کوتاه آمدن ... بهانه ی آدم بزرگ هاست... دلِ من ... در بازی عشقِ تو هنوز کودک است کودکی لجباز که... تا مال خودِ خودش نشوی دست بردار نیست !
حوالی گردن تو ... پشت شیب ملایم شانه هایت مزرعه ی خشخاشی است... که نفس نفس... به سمت جنون می بَرَدم و من ... سرخوش از حال و هوای عشق... برای همیشه همین جا می مانم.
تو را به باران قول داده ام... و به شب پرسه های خیس... زیر نور ماه ! تو را به تنهایی ام... تو را به دلم قول داده ام... و می دانم... تو آن قدر خوبی ... که روی عشق را زمین نمی اندازی !
ادامه چشمهای تو می شود دریا... می شود اقیانوس ... و من قایق بی پارویی که ... موج به موج غرق توام !
موسیقی نمی دانم... بداهه می نوازمت.... با تحریرهای مخملی... زیرو بم آغوشت را خوب بلدم . . . !
پاییز ... عزیز دُردانه ی فصل هاست... سوگُلی دل های عاشق... فصل باران های زود به زود... بوسه های خیس... و چترهایی که .... عشق را خوب می فهمند...
دوست داشتنت... بوی خوب نان بِرشته می دهد... مزه ی خامه و عسل... و من همیشه جانم در می رود ... برای بوسیدنت... برای بوییدنت... خوشمزه ی دلخواه من !
