ی روز نت گوشیتو خاموش کن... ببین اتاقت چ رنگیه.. کمدت چ شکلیه.. دیوارا ترک خورده یا ن لامپ اتاقت سالمه یا سوخته.. در اتاقت جیر جیر میکنه یا ن ببین.. پیر شدی یا ن... نویسنده: vafa \وفا\
رفتی بدون یک خدا حافظی ی دیگر من ماندم و سیگار و دود و برج خاکستر من ماندم و این درد جانفرسا و یک گوشه با خاطراتت می شوم گم توی هر دفتر تنها درون خانه با خود عالمی دارم از ابتدای پنجره تا انتهای در با حس بد هر...
دگر نه جوانی را خواهم بخشید نه لذتی را از پیری خواهم برد وای از دنیای تباه زندگی جزء غرور و اسراف هیچ است زندگی کام به کام هیچ کس وفا نخواهد داشت لحظه به لحظه خوب میگوییم آخر......
چه شد صبرو قرارم وایِ بر من چه بد شد حال زارم وایِ بر من جوانی رابه پیری هدیه دادم سیه شد روزگارم وایِ برمن
محمود دولت آبادی : پیری به نظرم چیزی نیست جز بی آیندگی و اگر انسان دچار پیریِ زودرس می شود برای این است که فردایی نمی بیند
به من بگو که هنگام پیری به وقت نیاز و عجز درست در راس الزمان آلزایمر و زانو درد هنوز هم دوستم خواهی داشت؟ هنوز هم عاشقانه نگاهم خواهی کرد؟ و از آدرسی که در جیب کتم پنهان کرده ای ... پلاک خانه ات خواناست؟
پند پاییز است ... زندگی را قدر دان تا چون بهاران زنده و سبز و جوانی روزگار زودی تو را تا رنگ زرد پیری و روزی که پایان میپذیری میبرد ! محمدعلی یوسفی
من به پاییز بدون تو عادت دارم به پرسه زدنه شبانه عادت دارم مدتی بود که در جستن آن مَه بودم من به شبهای قمر در عقرب عادت دارم ای دل وا دادهِ غمگین مانده من به یک لحظه هجوم یادت عادت دارم خاطراتی که شبیخون زده بر عُزلَت دل...
چون چشم گشوده ام به صد بار روز از نو و روزی از نو ای یار هر دم که فرو برم نفس را این لحظه گذر کند چه بسیار هر سال چو سال نو شود باز عمرم گذرد ولی به تکرار از شور و جوانیم چه گویم پیری بشود بر...
ناامیدی ترسناک تر از پیری است ؛ در پیری جسم ما مچاله می شود و در ناامیدی روح ما ... جرج برنارد شاو
ما سه نفر بودیم... صدایمان می زدند انار خندان...بس که می خندیدیم به کار و حال این دنیا...معلممان می گفت زود پیر می شوید چون زیادی می خندید...اما در خیال ما پیری و زوال جایی نداشت...بین خودمان مسابقه گذاشته بودیم برای زود بزرگ شدن...یکی لابلای دیوان حافظ قد می کشید...
به سال ها بعد فکر می کنم! به زیبایی سپیدی موهایمان. میدانستی؟ پیر شدن کنار تو چقدر می چسبد!؟ اینکه دستانم بلرزند، پاهایم توان راه رفتن نداشته باشند، و کنارت بنشینم و بی اختیار سنگینیِ سرم را روی شانه هایت رها کنم! خوابم ببرد. و رویای آن روزی را ببینم...
کاش به وقتِ پیری، باز کنارِ هم باشیم.... . شانه به شانه.... بالین به بالین... . کاش از شاملو خواندنَت، برایِ منِ به قولِ خودت: سوگلی، دست بر نداری... . حتی قربان صدقه یِ، چین و چروک هایِ صورتَم بِرَوی.... . کاش من در اوجِ پیری، قرارِ قهوه و کیکِ...
دیدن آگهی ترحیم دوست های قدیمی، نفرینی است که پیری به ما هدیه می دهد
محمود دولت آبادی: پیری به نظرم چیزی نیست جز بی آیندگی، و اگر انسان دچار پیریِ زودرس می شود، برای این است که فردایی نمی بیند ... !
غم که از حد بگذرد دل حسِ پیری می کند سنِ هرکس را غمش اندازه گیری می کند
روزی می رسد که نسبت به همه چیز بی تفاوت می شوی نه از بدگویی های دیگران می رنجی و نه دلخوش به حرف های عاشقانه ی اطرافت به آن روز می گویند: پیری آن روز ممکن است برای برخی پس از سی سال از اولین روزی که پا به...
مسافرت، در جوانی، بخشی از کسب معلومات است؛ در پیری، بخشی از تجربه است.
سر پیری ام اگر معرکه گیری باشد من تورا باز تو را باز تو را باز تو را میخواهم... .
چه تو نوزادی ، چه تو پیری پوشکمون میکنن. یه چند سالی این وسط میرینیم به زندگیمون
از کودکی بیرون می آییم، بی آنکه بدانیم جوانی چیست، ازدواج می کنیم، بی آنکه بدانیم متاهل بودن چیست، و حتی زمانی که قدم به دوره ی پیری میگذاریم، نمی دانیم به کجا می رویم:سالخوردگان، کودکان معصوم کهنسالی خویش اند.از این جهت، سرزمین انسان سیاره ی بی تجربگی است.
آدم وقتی جوان است به پیری جور دیگری نگاه میکند. فکر میکند پیری یک حالت عجیب و غریبی است که به اندازهی صدها کیلومتر و صدها سال از آدم دور است ... اما وقتی به آن میرسد، میبیند هنوز همان دخترک پانزده ساله است که موهایش سفید شده ، دور...
یک روز می آیی تو هم مثل ثریا در پیری یک شهریار قد خمیده
دل به هجران تو عمریست شکیباست ولی بار پیری شکند پشت شکیبائی را
