عشق یعنی من انتخاب می کنم چه کسی ویرانم کند ️
نمی دانم به ت️و بگویم جان دلم یا عزیز من کلمات گم می شوند وقتی تو پیدایت می شود...
محکم بغل بگیر مرا تا بگویم به همه او فقط یار منو مال منو جان من است...
بهونه ی زندگیمی خودش میدونه با کیم ...
مرد که خوب باشد زن بی شک بهترین می شود باور کنید ! پشت هر مرد موفق ... زنی است که خیالش از مردانگی مردش ... جمع است ...
به پای هم پیر شیم
مثل هر روز نشستم سر میزی که فقط خستگی‌های من و چای و کسی هست که نیست...
چه فرقی میکند من چند سر قلیان عوض کردم! برای قهوه‌چی‌ها مردِ خاطر خواه‌تر بهتر
هرکسی روی تو را دید از این کوچه نرفت و هم اینک سبب وسعت تهران شده ای
همه میگن عشق یعنی دوست داشتن اما من میگم عشق یعنی یکی مثل تو داشتن...
می پرسند علم بهتر است یا ثروت می گویم تو آخر تو دار و ندار منی...
یکی بود یکی نبود مال قدیماس الان همه باشن / آقاییمون نباشه... انگار هیچ کس نیست
انتخاب تو بهترین انتخاب قلبم بود... یه تار موتو به کل دنیا نمیدم عشقم
عشق واقعی اونیه که هیچوقت نتونی فراموشش کنی
بر آنم گر تو باز آیی که در پایت کنم جانی...
هیچ چیز به اندازه یک کوه شبیه پدر نیست
آنقدر شعر مرا خواندی و گفتی احسنت... فکرت افتاد که شاید تو دلیلش باشی؟
چو شادم میتوانی داشت غمگینم چرا داری؟
شب چنان گریه کنم بی تو که همسایه به روز دست من گیرد و بیرون کشد از آب/ مرا
خش خش صدای پای خزان است یک نفر در را به روی حضرت پاییز واکند
دلم را به کجای این شهر مشغول کنم که نگیرد بهانه تو را ...
چه نسبت با شکر داری که سر تا پای شیرینی چه خویشی با قمر داری که پا تا فرق زیبایی
برای چراغ های همسایه هم نور آرزو کن بی شک حوالی ات روشن تر خواهد شد.
کنم هر شب برای مهر او گریه که شاید بشنود دردم ولی آهسته می گویم الهی بی خبر باشد!
