متن کوتاه

ای قوّتِ
جان و
سرم...
دور
مباش
تو از
بَرم💜💜

نفسم با نفست میل شکفتن دارد
ای که بجز تو در همه عالم دلبری نیست..!

دلم دشتی‌ست که
شادی سال‌هاست، از
آن کوچ کرده، است

«آمدی جانم…»
نمی‌گویم اما
فال می‌گیرم
حافظ را شاید
یکی از این شعرها
تو را برگرداند

در جمع نمی‌خندم
خنده برای کسی‌ست
که جگرش این‌همه
خون‌آلود نیست

باز هم امشب سرم
در گریبان خیال و
چشم‌هایم پر از
راه‌های نرفته،است

دلم. اناری‌ست
که کسی آن را نشکست
اما خون از درونش راه افتاد

در ازدحام روح های سرگردان عضی ها عشق را هدف
و بعضی عشق را هوس پنداشتند،،

✍🏼بی‌تو

فراموشم مکن
بی تو زخم،
نام دیگرِ من است

بهترین شناگر هم که باشی یه روز تو رویای یکی غرق میشی🖤

شاید مرا برده ای تو از یاد
از نسل فرهاد ،من چو شیرین
برگرد از دیدنت شوم شاد

پروردگارا آنگاه که تو را با تمام وجودم دیدم و شناختم نوری در کل هستیم رخنه کرد.

مویت موجی چون خزر دارد
آیا از قلبم خبر دارد ؟

جای
گلوله‌ای
در خیابان درد می‌کند
که
از بدنِ هیچ‌کس
درنیاوردندش

هیچ زن بابا دلش بر بچه ی شوهر نسوخت،،
خدمت بیگانه، بهرت از وفاداری نیست.

در این جهان فانی گفتم که همدمم کیست،
دیدم میان غم ها از او نشان نباشد

تنها غصه ام زین جهان این ست
نگنجد در جهان آن غصه که دارم

تنها مقصود و مراد، وصل تو بوده
گر میلِ خودت نیست،
به خواهش و اصرار نیارزد..!

من با شبایی طرفم،
که صبحی به دردش نمی‌رسد؛
من در پَی آنم که،
کسی به گردَش نمی‌رسد..!

چه می‌ماند پس از دیدار، جز تکرار دلتنگی؟
نقاشِ غزل چیده، قافیه ی قشنگی

از میان این خلق و خلایق
همه را بیازمودم ز تو خوشترم نیامد

عشق در سینه ی من بود نه در آغوش گرم
ذره ای به خود آی و کمی هم تو بفهم

نپرس حالِ مرا
روزگارم یار نیست ...
این ذهن نا آرام من،
دست بردار نیست..!

ای مبتلا به درد و غمِ،ای بی دوا..!
من در پَی خویشم به تو بر میخورد؟