متن اشعار زهرا حکیمی بافقی

zahakimi.blogfa.com
پیشکش به روان آسمانی زنده‌یاد حسین ایران‌منش:

سلام ای آسمانی‌مردِ خیّر!
سپاس از روحِ همواره، بلندت!

zahakimi.blogfa.com
پیشکش به روان آسمانی زنده‌یاد حسین ایران‌منش:
حسینی بودی‌و، زیبامنش تو
سخاوتمند و هم، دریامنش تو
نمردی بعدِ مرگت هم؛ چرا که
شدی، احیاگری، دانامنش تو

zahakimi.blogfa.com
پیشکش به روان آسمانی زنده‌یاد حسین ایران‌منش:
در زندگی‌اش بود شفیقِ ملّت
با مرگ، نَمُرد و شد رفیقِ صحّت
زنده‌ست؛ کسی که بعدِ مرگش هم باز
از کالبدش دمیده روحِ خدمت

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

می‌نوازد احساسِ پریشانم
شهرآشوبِ عاشقی را
با تار و پودِ دل؛
تا که شاید
چنگِ آرامش زند
بر تار تارِ مویت
در بسترِ پریشانی!

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

لاله‌ی قلبم
داغِ عشقت را
پیوسته نهاده‌است
در احساسِ لاله‌گونِ خویش

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

وقتی
به یاد تنهایی‌هایم می‌افتم
دردی
در ناکجای احساسم
زاییدن می‌گیرد

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

پیشتر از آن‌که
عطش بسوزاند تو را
در التهابی سخت
بگیر جان مرا با عشق
و زنده کن از نو
احساسِ جانم را!

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

از احساس
چه دیدی
جز غم و اشک؛
که هنوز هم
داری عطش
برای بودنش؟!

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

به آفتاب بگو:
در خانه‌ی مهر
نفس‌های مسیحای احساس را
گرم از محبّت سازد!

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

عطارد
مامور است بنویسد
واکنش‌های احساسِ ما را
در چشمکِ شب‌های ستاره‌بارانِ
عشق و بوسه

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

رودابه‌ی احساسم
محصور است
در تاریکنای دژی
استوار از نامهربانی
تنها
سُنبلِ رها در بادِ عشق
می‌تواند
سَمبلی باشد
رهایشِ احساسم را
تا بی‌نهایت پرواز
در رویاهای عاطفه

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

من/ ستاره ستاره/ عاطفه می‌چینم/ از شمیمِ گل‌بوسه‌هایت/ و تو/ نرم نرمک/ در ترنّم بگیر/ چکاوکِ محبّت را/ از نبضِ احساسم!

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

طلایی احساسم را/ مستور داشتم/ در گنجه‌ای سپید/ از شعرِ عفاف/ تا مهر بچیند/ قدّیسه‌ی باورم/ از بوسه‌های راستین محبّت

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

سیبِ قلبت/ سیبلِ دلم بود/ کافی بود/ لبخند بزنی/ تا هوایی شود/ حوّای احساسم/ گل‌بوسه‌هایت را/ آدم است‌و/ دلِ احساسی‌اش!

zahakimi.blogfa.com
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

پیچیده است
عطر نفس‌هایت
در کوچه‌باغِ احساسم
پرپیچ و تاب

zahakimi.blogfa.com
تمامِ دوست‌داشتن‌هایم را
آورده‌ام برایت
واژه واژه
«احساس»
کاشته‌ام به پایت
در تمامِ شعرهایم
درک کن مرا
اگر
نارسایند واژه‌ها

zahra_hakimi_bafghi
از کتاب گل‌های سپید دشت احساس:

بانوی احساسم
به مهرت می‌سراید
نغمه‌هایی را
که همواره می‌شنوی
از بانوی کوه عشق

zahakimi.blogfa.com
وقتی که از حال‌و، هوایت، گفت‌وگو دارم
بارانِ ابرِ مهربانی، آرِزو دارم

از باغِ عشقت می‌شوم هردم شکوفا وُ
در دستِ احساسم، گُلی خوش‌رنگ و بو دارم

zahakimi.blogfa.com
کتاب آوای احساس، بیتی از غزل ۱۷۵:

دنیای فردای من از: «تو» شوق می‌گیرد
در صبحِ امّیدم زِ «تو» روزی، نکو دارم

zahakimi.blogfa.com
کتاب آوای احساس، بیتی از غزل ۱۷۵:

با «تو» بهاران می‌شود پُرشور و پُر،احساس
بی‌ «تو» دلی پژمرده‌و، بی‌رنگ و رو دارم

zahakimi.blogfa.com
کتاب آوای احساس، بیتی از غزل ۱۷۵:

شورِ شرابِ عشق را با «تو» بنوشد دل
بی‌ «تو» ولی خونابه‌ی غم در سبو دارم

zahakimi.blogfa.com
کتاب آوای احساس، بیتی از غزل ۱۷۵:

شورِ شرابِ عشق را با «تو» بنوشد دل
بی‌ «تو» ولی خونابه‌ی غم در سبو

zahakimi.blogfa.com
کتاب آوای احساس، بیتی از غزل ۱۷۵:

با من بمان؛ ای عشقِ نابِ لحظه‌های جان!
زیرا که با «تو» حال و روزی بس نکو دارم

zahra_hakimi_bafghi
ناگهان بارید بر دشتِ نهان، بارانِ عشق
پرتپش شد نای جان، با شورشِ پنهان عشق

رنگِ زردی موج می‌زد، بر رخِ احساسِ دل
سرخ شد حسّ دلم؛ گُل کرد، بر دامانِ عشق