متن اشعار مجید رفیع زاد

هیچ‌چیز
آن‌قدر که
خیال می‌بافد
واقعی نیست
جز نبودن
چقدر نبودنت
شبیه بودن توست
وقتی سکوت
جای حرف‌هایت را
بلد است

ای شعله که در مصافِ طوفان بودی
فــریــادِ غــرورِ خــاکِ ایــــران بودی

از خــونِ تو لالــه در بیــابــان رویید
بــر قــافــله‌ ســالارِ شــهیــدان بودی

در اوج تـلاطــم نــفــس هــای زمین
شــمشیــر خــدا در دل میـدان بودی

آن‌جا که شب از هیبتِ حق می‌لرزید
چون صاعقه بر لشکرِ شیــطان بودی

بر...

وقتی خیابان‌ها
رد خون را
به خاطر می‌آورند
و پرچم‌ها
در بادهای غریب
رها می‌شوند
باوری پنهان
از خاکستر خود
بر می‌خیزد
هیچ آتشی
هرگز آن را
خاموش نخواهد کرد

ما اهل قیام در دل طوفانیم

با عزت حق همیشه در میدانیم

از مشت گره‌کرده‌ای ما فهمیدیم

پای علم سه‌رنگ‌مان می‌مانیم