متن راستی

برشی از غزل ۴۶ کتاب نوای احساس:

هرگز تو آن کاری؛ که از دستت نمی‌آید، نگو
انجام خواهم داد؛ تا، خوش‌دل کنی، قلبِ مرا!

زیرا، دروغت می‌کند پژمرده حسّ‌و، حالم‌و
افسرده می‌گردد دل از: دنیای نیرنگ‌و، ریا

دل‌هایتان را مملو از راستی کنید،
تا به وقت سخن گفتن،
نور و عسل،
از دهانتان ترشح کند.

شرفِ انسان
مرد یا زن ، در راستے اسٺ

راسٺے در اندیشیدن
راسٺے در احساساٺ
و راسٺے در رفٺارها

انسانِ شریف ڪسے اسٺ ڪه
زندڱی دوڱانه ، یڪے آشڪار

و دیگرے پنهان ، نداشٺه باشد.

در این دنیا چیزی مانند داشتن صداقت سخت نیست و هیچ چیزی مثل چاپلوسی کردن آسان نمی شود.
اگر در صراحت و صداقت حرفتان از هزار نکته فقط یکی اشتباه باشد، دنیا از جنجال و اختلاف شروع می شود ولی در چاپلوسی همه نکات اشتباه اند و البته همه آن...

از آسمان
ح
ر
ف
می بارد
و کودکانِ الفبا
در معصومیّتی بلیغ
آدم حرفی را می حرفند...
راستی!
ما کِی انقدر شعر شدیم !؟
«آرمان پرناک»

اینجا ،
دروغ نقل و نبات محافل است
حتی دروغ ،
دم ز حقیقت نمی زند
حجت اله حبیبی

تو را جایی دیده ام
در آینه وقتی نگاهم می کرد
در قاب خالی پنجره
وقتی به ماه نگاه می کردم
در شادی گنجشگان صبح
وقتی در جوی آب بازی می کردند
در کتابی که می خواندم
آهنگی شنیدم
در خانه ی تو نشستم
چای از دست تو نوشیدم
چشمانی...

الا یا ایها الطلاب شبخیزی بده باده ناب شیرازی

کز مستی دلی خالی شود همه را حرف راستی

درد ما دوری هم بود، نگفتیم به هم
بغض شمشیر و قلم بود، نگفتیم به هم
راستی را نستودیم، زما چهره نهفت
دل ما همدم غم بود، نگفتیم به هم
وعده دادیم نپوییم بجز راه ثواب
سستی عزم قدوم بود نگفتیم به هم
ظاهرا شیر گرفتیم و کشیدیم به بند...

. **نیایش فرانسوا آسیزى برای صلح** .
خداوندا،
مرا ساز صلحِ خویش فرما.
که در جاى کینه، بذر *عشق* بپاشم
و در وقت تقصیر، *بخشش* بیاورم.
به گاه تفرقه، *یگانگی* و
در وقت خطا، *راستی*.
آن‌جا که شک مى دمد، *ایمان* و
آن‌جا که نومیدی، *امید*.
در ظلمات، بادا که...

راستی و یک‌رویی موهبتی است که به اندازه‌ی هوش و زیبایی نادر است و بی‌انصافی است که انسان آن را از همه کس طلب کند !