میدانی دلتنگی عین آتش زیر خاکستر است گاهی فکر میکنی تمام شده اما یک دفعه همه ات را آتش میزند
ای کاش دلتنگی از پا بیفتد نفس کم بیاورد آذوقه اش را هم غارت کنند تا آنوقت به دیدار نگاهت ایمان بیاورد...
من جهانی را که هرگز نداشته ام از دست داده ام بیا تنها کمی از آسمان بالای سرت را همراه با یک درخت راش و چند ابر باران زا و یکی گلدان پامچال و چانه ی بی چون و چرایت را کنار چال گونه ام که چاه عمیقی شده از...
حوالیِ تو دلتنگی چگونه است؟ اینجا که باران می زند...!
جمعه یعنی که نباشی و دلم تنگ نگاهت باشد جمعه یعنی بدنم در تب آغوش خیالت باشد
خبرت هست که دلتنگی و تنهایی و بغض آنقَدَر هست که یادم نکنی میمیرم؟
دلمان برای روزهای خوبمان، تنگ شده... روزهایی که می شد در پیاده روهای ساده ی شهر قدم زد و شاد بود، شب هایی که می شد نگران هیچ چیز نبود و خوابید و آخرِ هفته هایی که می شد سفر کرد و از تهِ دل خندید... دلمان لک زده برای...
نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن ولی ای کاش پدر بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد پدر کاش بودی تا سر به روی شانهای مهربانت میگذاشتم و دردهایم را به گوش ات میرساندم .....
سفر تو کردی و من در جهان غریب شدم
آدمک آخر دنیاست بخند... آدمک مرگ همین جاست بخند... دستخطی که تو را عاشق کرد شوخی کاغذ ماست بخند... آدمک خر نشوی گریه کنی کل دنیا سراب است بخند... آن خدایی که بزرگش خواندی به خدا مثل تو تنهاست بخند... فکر کن درد تو ارزشمند است فکر کن گریه چه...
تو از آن من نیستے... اما تو را دوست دارم هنوز تو را دوست دارم و دلتنگی ات مرا مےڪشد...
از چکه چکه ی اشکِ فراق قندیل بسته است غار سردِ دلتنگی ام
گاهی بی هوا دلم هوایش را می کند هوای او... اویی که هیچوقت هوایم را نداشت...
عشق یعنی وقتی که هنوز دو ساعت از آخرین دیدنش نگذشته و احساس دلتنگی میکنی...️ ️️️
بی تو من، جمعه ی هر هفته کمی می میرم...
در نگاهِ من یک خروار دلتنگی ست های این بود مزد عشق ؟!
عصر دلتنگی اینست که در بهار باشی و اردیبهشت از دستت برود و تو هیچ ندانی که خرداد آذرخش فاصله های دیگریست که بهار جانم را به تپش رفتن وا میدارد
هر روز هزار دختر را بغل می کنم به هوایی که یکی از آن ها تو باشی
تُ بارانیت را بپوش من چتر برمی دارم ... بغض هایمان را که قدم زدیم باران را بهانه کنیم ... و دلتنگی هایمان را روی شانه های هم بباریم !!
برای روح های شکننده و کم انعطاف که تمایل به دلتنگی دارند، زندگی کردن، فقط نوعی تنبیه بسیار سخت است... این ها افرادی هستند که با صبر و تحمل، دقایق تنهایی خویش را به دقت می شمارند و از آن رنج می برند...
دیشب از دلتنگیت بغض گلویم را شکست گریه ای شد بر فراز آرزوهایم نشست من نگاهت را کشیدم روی تاریخ غزل تا بماند یادی از روزی که بر قلبم نشست… .
به من برگرد این دریایِ غم لبریزِ دلتنگیست ... سامانی
میان دفترم برگ خزان دارم نمی فهمی به چشمم بعدتو اشک روان دارم نمی فهمی هنوز اینجا کسی با یاد تو شبها نمیخوابد درون سینه ام درد گران دارم نمی فهمی برایت می نویسم تا سحر شعر غریبی را ز دلتنگی تو داغی نهان دارم نمی فهمی اگر چه نو...
ازدلتنگی برای آدمهایی که توروفراموش کردن دست بردار... .