شعر کوتاه غمگین

بعد تو
به هر سوی نبودنت می نگرم،
محتاج می شوم که به خود بنگرم و بفهمم،
من با چه اعجازی کماکان زنده ام؟!






شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

آنهایی که مدعی اند
فقط غروب ها، زمین تاریک می شود،
ایمان دارم، هرگز عزادار از دست دادن عزیزی نشده اند.






شاعر: نظیر تنها
مترجم: زانا کوردستانی

دوباره غروب
دوباره نگاهی منتظر
دوباره نیامدنها
دوباره ...
آه از تکرار این تکرار ها
و سکوت و سکوت
کاش !
بودی و غروب نمی شد
خورشید آروزها


بادصبا

دلم گریست
وقتی دیدم
که چگونه به بهایی ناچیز
هم آغوش مرداب می شود
نیلوفر
رضاحدادیان

دکمه های زندگی را باز می کنم؛
و در می آورم این پیراهن گشاد را.
***
آه،،،
--زندگی به ما نمی آید!





زانا کوردستانی

در بهانه ی تو می گرید
بهارِ خفته در آغوش پیراهنت
آویخته از چوب رختی
حقیقت عریانی ست
تو باز نمی گردی

در این عصر کِش دار
با این زوزه یِ
باد مشرقی گلاویزم
وای پنجره
اندوه نبودش مرا می کُشد...
رویاسامانی
۱۴۰۲/۴/۱

آمدم، کنارت نشستم،
من دلم تنگ بود
و تو، قبرت.


شعر: وریا امین
ترجمه: زانا کوردستانی

میان تاریکای یک کوچه ،
ماه می گرید،
بر جنازه ی دراز کشیده ی دخترکی!



شعر: روژ حلبچه ای
ترجمه ی اشعار: زانا کوردستانی

رفتی وُ
همکلام در و دیوار شده ام!
***
اتاقم؛
پریشانی هایم را
--خوب می فهمد!







زانا کوردستانی

آه ای روزگار!
لحظات بدت
بر ریل دلم
قطار شده اند...




-لیلاطیبی (رها)

نور دیده ام
بودی
رفتی
جهانم تاریک
شد

آذر تقوی زاده