متن غمگین

چتر بهانه بود
چشمان باران زده
شانه هایت را کم داشت...

ولی من یه سوال دارم چطور دلت اومد؟!

عقلم به پای دلم افتاد تا بفهمونتش شکسته

فریادم دیگر شنیده نمی شود
حنجره ام توان ندارد
که صدا بزنم کسی را
که باید باشد اما نیست
فقط اوست که بر روی زخم حنجره ام مرهم می گزارد
فقط اوست که می تواند جانی دوباره ببخشد به ریه هایم!

ainaz8360

دلم مرگ می خواهد چرا که یک بار در دستان او جان دادم
آن مرگ تداعی گر آخرین لحظات شیرین با هم بودن است برایم.
مرگی که با دستان او رخ داد را می خواهم.
مرگی که با چشمانم به انتظارش نشستم.
مرگی که چشمانم را به روی او گشودم...

دیدی آخرش قلبم رسوایم کرد؟!
سخت بود وقتی لگد می زدی و من حتی آخ هم نمی گفتم!
امروز ضربان نداشت خطش صاف و دیگر خالی از هر احساس...
رفته بود همان جایی که قلب تو رفت.
زیر صدمن خاک!​

ainaz8360

تجربه
بهترین حقیقت تلخه :)

زخم دلت رو به کسى نگو ؛
این روزا همه بانمک شدن ...

دل را ازخود بیرون کشیدم
راهی چشمانش کردم
دل را ندید دلم شکست

کاش می دانستی
این خانه بی تو
قبرستانی ست
که هر شب 
میان آن دفن می شوم.




سعید فلاحی (زانا کوردستانی)

رفتی چون تیر وکمان شد
از بارِ غم پیکر من

منتظر باران بودم ک ببارد . . .
با ذوق و اشتیاق فراوان همانند بذرهای پائیزی منتظر باریدن بودم.
تا در خود جوانه ی دیگر بزنم ، و خود را با نعره هایم همانند رد و برق ابرهای سیاه تخلیه کنم.

باران بارید . . .
و ناخوداگاه با ابرهای...

به شب میان قبرستان نرفته
بودم و رفتم
به جستجوی مزارت نرفته
بودم و رفتم
نخفته بودم و خفتم به روی
سنگ مزارت
به عمر خویش چنین جدایی
ندیده بودم و دیدم 🖤

یادته زیر گنبد کبود من و تو بودیم و کلی حسود؟!!!
تقصیر همون حسودا شد که حالا شده:
یکی بود،یکی نبود زیرگنبد کبود...

😔😔😔

قبل از رنجوندن کسى
به این فکر کنید که اگه دیگه برنگشت چى؟

بدون تو تنهایی پیدام میکنه...

آتش لبخند

از آتش آن لبخند،سوخته است پرو بالم
در حلقه آن گیسو،تسلیم و گرفتارم...


برخیز تو ای ((حاله))غمگین وملولم من

جز روی رُخ یارم،من دل به که بسپارم....


حسن سهرابی

آفتابِ پدر؛
وقتی به غروبی وحشی تن داد،
این آرزوهای من بود که-
در پیچ و خم زندگی گم شد.!

با رفتن تو، به زندگی کردم پشت
من ماندم و حلقهی طنابی در مشت
بگذار که فردا برسد، میشنوی
دیروز غروب شاعری خود را کُشت

با عکس هایت دردِدل کردن چه زیباست!
گاهی تو را در خواب می بینم عزیزم!
حالی نپرس از من که ویرانم برایت...
من چندسالی هست غمگینم... عزیزم...

رودم که در خود می روم هی سمت دیروز
هی زخم هی نیش از شکستن خورده ام من!
گفتی بگویم زندگی زیباست اما......

آخرین خاطره ام با تو
نگاهت بود با آن چشمان بی فروغ
لبهایی بود که نتوانست دردش را فریاد بزند
دستان سرد و بی جانی بود
که به سختی موهایم را شانه زد
نفسهای به شماره افتاده ای بود
که در باورمان نمیگنجید
نفسهای آخر باشد
تمام اینها به آتشم...

قلبم در آتش می سوخت و کاری از دستم برنمی آمد. تماشای نابودی خود، لحظهٔ وحشتناکی است، و من هرگز احساس آن لحظه را از یاد نخواهم برد.

پریا دلشب

چه تصویر غریبی در آینه بود،
و چه دردناک که من به این بیگانگی با خود خو کرده بودم.

سرازیر شدم همراه باران
چترت شد در مقابلم
کنار بزن آن چتر کینه را
بنگر به دل باران زده ام