متن چامک

رفتن بلد نبودند...

پاهای خیابان

جدول را ،

به آغوش کشیدند

بستر خیالت ...

هر شب

زخم بستر میگیرد!

پاییز
بر شانه های
انار ریخت
شاخه می خواهد
چکار!

جنگلی را

سر بریدند؛

کاغذها شاعر شدند

شهریور
نار
در دامن
عروسِ تابستان
انداخت

زمستانی
ورق میخورد

تقویم سرنوشت

اجباری برای رفتن برگها نبود
جایی در دل پاییز
نداشتند

باید به دل شناخت
مهر را

نه ماه پاییزی

علیرضا سعادتی راد

پاییز
همان تابستانی ست
که نگاهی
پشت سرش ماند

پاییز غمگین شد
روزها
کوتاهی
کردند

انارهای کال

در انتظار رسیدن دستانت

دهان پاییز
کَس
از خرمالوی گونه هایت
که نرسیده

به انار لبانم

بال و پَر نداشته ام اما
تا دِلت بخواهد،
پریده ام
نیمه شب،
از خواب....

پاییز ؛ بهار به بغض نشسته است ؛ در اندوه بیکران روزگار

پاییز در راه است
با صدای خش خش برگ های نارنجی و
یک موسیقی آرام بخش

او عروس خیال تو
و تو داماد خیال من

بردیم رنج
گنج میسر نشد
یک بوسه داد
گفت" بی حساب شدیم"

شباهت
من وفرهاد
در کندن است
او کوه کند و
من دل می کنم

تابستان
ابرها دستشان
خالی است
آفتابی
نمی شوند

چشم سیاه
ابرو سیاه
خال سیاه
انگار تورا
شب آفریده است
خدا.

خراش دردناکی بود
بر چهره ی زمین
آسمان خراش

قار قار
نفرین کلاغ
تنهایی مترسک
میان گندم زار.

چقدر عاشقان تقلبی زیاد شده اند ؛ آنان که هوس را بجای عشق درآغوش کشیده اند

در بند دریا

باران نیست

قطره ای

که می داند
نمی داند

به کجا
خواهد رفت