متن جملات حجت اله حبیبی

باد
زمینی نیست
گویا
از بهشت
برای پریشان کردن دل من
و موی تو
آمده است

در من
پیچیده است
صدای
زنی
که نامش را از یاد برده ام
ولی « مادر » صدایش می کنم.

وقتی گرسنه می شوم
سیر می گریم
به یاد خنده هایت .

ساعت ها را
به دار آویختم
تا نشان ندهند
بی تو بودن را ...

برای ساختن
از خود
و برای باختن
از دل
شروع کنید.

برای ماندن
نه
با غم بیا
ماندگار می شوی.

سفر،
دل سیر،
لذت بردن از مسیر و هم مسیر است.

امروزه
زندگی کردن
سخت است
مردن را
که همه بلدند .

تو نباشی
چه کسی
مرا «کیش » می کند .

زیبایی
زاییده ی
اندیشه است
نه
چهره !؟

حق با شماست
من
اشتباهی سوار شدم
این
مسیر راستی نیست .

با صداقت
می توان
صدها
صدا را قطع کرد .

کاش
با رفتن تو
دل
نمی رفت
دنبال خاطراتت.

بهار و صبح
هر دو
در دلم شروع تازه ی حقیقت است
که عشق،گل کند
کناره پنجره
با سلام تو

باید
گریست ، نان را در زباله
و آب را در دستان زخمی دختر گل فروش

کوچ
زیباترین سمفونی عالم خلقت است
که بر بوم آسمان چشم افق
با بال پرستو نواخته می شود
از خاک تا افلاک

امان از روزی
که
نفست را هم نفست بگیرد

آی مردم
زمین مال شما
آسمان مال من
یکی برای ماندن
یکی برای رسیدن
عاشقان آسمانی اند
چون خورشید
که به عشق تو طلوع می کند هر روز

غروب
فرصت تجدید دیدار است
با خود
از هیاهوی شلوغ
شهر
وقتی به سوی خویش برمی گردی.

بین
رفتن و ماندن
مانده ام
گر بروم باخته ام
ور بمانم ساخته ام
جوانی و نفرت را