متن جملات حجت اله حبیبی

باید
گریست ، نان را در زباله
و آب را در دستان زخمی دختر گل فروش

کوچ
زیباترین سمفونی عالم خلقت است
که بر بوم آسمان چشم افق
با بال پرستو نواخته می شود
از خاک تا افلاک

امان از روزی
که
نفست را هم نفست بگیرد

آی مردم
زمین مال شما
آسمان مال من
یکی برای ماندن
یکی برای رسیدن
عاشقان آسمانی اند
چون خورشید
که به عشق تو طلوع می کند هر روز

غروب
فرصت تجدید دیدار است
با خود
از هیاهوی شلوغ
شهر
وقتی به سوی خویش برمی گردی.

بین
رفتن و ماندن
مانده ام
گر بروم باخته ام
ور بمانم ساخته ام
جوانی و نفرت را