همہ بر سر زبانند و تو در میان جانے ......
مادرم گفت پسر عاقبتت خیر شود کاش آن عاقبت خیر تو باشی / تو فقط
مرا هزار امید است و هر هزار تویی
در دلم اندوه هزار جنگل بی برگ پاییزیست
سوختم چه آتشی نگاه تو دارد
تو از فصل پاییز زیبا تری من از فصل پاییز تنهاترم
گاهی تف کردن پشت سر بعضیا از آب ریختن لازم تره...
آشفته تر از موی تو این حال دل ماست...
بگو به خواب که امشب میا به دیده ی من جزیره ای که مکان تو بود آب گرفت
دلم گیر است / در گیر نگاهی...
فریاد ز دست چون تو فریاد رسی
عاقبت عشق به یک خاطره می پیوندد
مبر ز موی سفیدم گمان به عمر دراز جوان ز حادثه ای پیر می شود گاهی
مرا در آغوش بگیر که هیچ کجا خانه ی آدم نمی شود
درد امروز من از فردایست کامید طلوعش نیست
کجا زندگیمی تو که من می گردم و نیستی...
انصاف نباشد که در این شهر درندشت ضرب المثل *سوزن در کاه* توباشی
همه خوبن اما از دور خیلی خیلی دور
جایی نمیرم پای تو پای اون همه خاطره می مونم
با آن که رفته ای و مرا برده ای ز یاد میخواهمت هنوز و به جان دوست دارمت
من اول روز دانستم که این عهد که با من میکنی محکم نباشد
هر چه بجز خیال او / قصد حریم دل کند در نگشایمش به رو / از در دل برانمش...
عاشقت بودم ولی ناجور سوزاندی مرا نقره داغش میکنم دل را اگر یادت کند
آشکارا نهان کنم تا چند؟ دوست میدارمت به بانگ بلند
