پاییز دلتنگ ترین دختر سال است که بغضش زیر پای آدمهای تنها می شکند...
من پاییز را خوب میشناسم تنها که باشی باختی...
کمی از پاییز یاد بگیر! دارد می آید... *تو * قصدش را هم نداری...!
قاصدک ابرهای همه عالم شب و روز در دلم می گریند
یکی باشه که تو چشاش زل بزنی و بگی خیلی خوشبختمکه *تو *رو دارم.
نیست مرا جز تو دوا ای تو دوای دل من
بدون تو شبا همش خرابه حالم
زمین ما آینده ی ما our planet our future
چه حکایت عجیبی است هوای پاییز! تنها را تنهاتر می کند و عاشق را عاشق تر
به تو ثابت خواهم کرد که *عشق* تواناترین خدایان است
خستهام بس که دلم را به دری بسته زدم لعنتی! عشق تو دروازهی عابدزاده است!
چشمهای آبیاش بر من هجوم آورده بود حملۀ سرخی تدارک دیدم و بوسیدمش
لطف کن لبهای خود را بیش از این قرمز نکن رحم کن بر این دل ویران استقلالیام …
شال آبی روی سر، با رژ قرمز بر لبت، مثل دربی نازنین، امشب مساوی کردهای
بوی عطر یاس می آید / تو اینجایی؟!
نگاهت که می کنم دست دلم رو می شود...به چشم هایم هیچ اعتمادی نیست!
خیال تو دارم از خودم بی خبرم
هر کسی را سر چیزی و تمنای کسی ست ما به غیر از تو نداریم تمنای دگر
خرافات / دنیا را به آتش می کشد و فلسفه این آتش را خاموش می کند.
تو جان منی / جان منی/ جان منی تو
آنجا ببرم که شرابم نمی برد
آنچنان باش که من از تو شکایت نکنم
دردم این است که من بی تو دگر / از جهان دورم و بی خویشتنم
من قلب خویش را بین دو احساس متناقض می یابم وحشت از زندگی و ولع زندگی