متن تنهایی

کاش،،،
مترسکی بودم
پای جالیز خیالت
تا غروب گاهان نوک بزنند
کلاغ های سمج،،،
تنهایی ام را!



سعید فلاحی (زانا کوردستانی)

��سلامتی روزی که پسر دعوت شدبه جشن عقد عشقش✔

��سلامتی اون شب✔

��سلامتی اون دوستایی که بخاطر حال پسر بغض داشتن✔

��اما پسر خندید تا جشن خراب نشه✔

��سلامتی اون خنده ی زوری✔

��سلامتی عروسی که ماه شده بود✔

��سلامتی عاقدی که اومد✔

��سلامتی شناسنامه ها✔

��سلامتی بغض پسر✔

��سلامتی...

هیچ کس نفهمیدِꔷ͜ꔷ▾‹🖤⃟🌻›\ که خداوندهمِꔷ͜ꔷ▾‹🥀⃟🕸›\ تنهاییش رافریادزدِꔷ͜ꔷ▾‹🔞⃟🌙›\ قُل هُوَاللّهُ اَحَدِꔷ͜ꔷ▾‹💔⃟🌿›\

مانند مرده ای میان زنده ها
یا زنده ای میان مرده ها
تفاوتی نمی کند
وقتی کسی تو را نمی فهمد ...

همه مزه های دنیا را چشیده ام
حتی تنهایی
عاشقی
بی وفایی...
فقط مزه ی "ماندن یار" ماند
که مزه مزه کردنش
به دلم ماند...
آخ...
آخ که به یاد یارم
دلم برای بودنش
آب افتاد...

دو چشم به انتظار توست
راه رفته را بازگرد
جاده های غریب را رد کن
در خیابان های تنهایی سراغم را بگیر
من در آنجا معروفم به کوچه های سکوت...

دوستت دارم
دوستت دارم
وپنهان کردن احساس
پشت واژه های شعر
آسان نیست
آنچه که پنهان می ماند تنهایی ست
که آن هم
در نیمه شبی آشکار می شود
دوستت دارم
و رویای بوسه ای را می بینم
که تو در آن
پیش قدم هستی ...

در به دری در شب تنهایی ام
می کِشد این عشق به رسوایی ام
ای که دلم با غمت آمیخته
من غزلی تشنهٔ شیدایی ام

کهنه کتابیست غمت در دلم
خواندن این قصه تو آغاز کن
بی تو تمامم شده لبریز غم
بغض گلوگیر مرا باز کن

قلب مرا تاب...

غریبی عاشقم
غرق در امواج نگاهت
که دریا دریا
دورم از ساحل آرامِ آغوشت...
مرا ببین!
چه غریبانه در گردابِ تنهایی
نفس نفس زنان دست و پا میزنم!
آه... ای کشتیِ نجاتم ! مرا دریاب...
دستانم را بگیر و به آغوشت کشان...
نجاتم بده
از شرارت این طوفان بلاخیز و...

تنهایی ام خیلی بزرگ بود
تا این که پیش پای تو
مرگ آمد
برای همیشه با من زندگی کند...!


جلال پراذران
سفیر اهدای عضو

هر گوشه که می نشست تنهایی بود
بغضی که نمی شکست تنهایی بود
برخاست که هرچه داشت با خود ببرد
در گنجه فقط دو دست تنهایی بود

چون سایه که روی بدنم افتاده
یا لکه که بر پیرهنم افتاده
در تک تک عکس هام تنهایی هست
دستی که به دور...

می خندم، امّا مثل سیر و سرکه می جوشم
می خندی و مثل همیشه سرد و خاموشم

تا بند ساکَت می نشیند بر سر دوشت
یک آسمان غم می نشیند بر سر دوشم

با هر قدم من در دل خود اشک می ریزم
پیراهن تنهایی ام را باز می پوشم...

چقدر آرام می شود
در نگاهت
دلم ، که بی تو ترین اقیانوس تنهایی ست
کنارم که هستی
آسمان در من پر می گیرد...


جلال پراذران
سفیر اهدای عضو

تو هم آیا شبیه من خوشی از این خود آزاری؟!
که شب در حسرت آغوش او تا صبح بیداری؟!
.
لبت در حسرت یک بوسه ی تب دار یخ کرده؟!
دلت می گیرد از تکرار یک افسوس تکراری؟!
.
هوس کرده دلت آیا شبیه ابر پر باری
ز تنهایی سرت...

ما
یک عذرخواهی به خودمان بدهکاریم
برای تمام وقت هایی
که می دانستیم قدرمان را نمیدانند،
اما باز محبت کردیم
می دانستیم حرفمان را نمی فهمند
اما باز گفتیم
می دانستیم حقیقت را نمی گویند
اما باز وانمود کردیم که باور می کنیم
تا خجالت نکشند
ما به خودمان یک...

سر قرارم و آهنگ می زند باران
به راهِ آمدنت چنگ می زند باران

به سقفِ آهنیِ ایستگاهِ تنهایی
شبیه هق هقِ آونگ، می زند باران

به من که خیسم از این گریه های ابر شده
تگرگ می شود و سنگ می زند باران

و شالِ آبیِ من لک به...

درست به همان اندازه که از تنها ماندن بیزار بود تنهایی را دوست داشت.

- رومن گاری

زمستان آمد و یکبار دیگر موسم دی شد !
نبودی و بدون تو خزان بی عشق ما طی شد !

نمی دانم چه شد که آمدی ، اصلا چرا رفتی؟!
نفهمیدم که قلبم در کجا و عاشقت کی شد؟!

چه شبهایی که با یاد تو تنهایی به سر کردم
پس...

تنهایی رو دوست دارم
اما تنها باتو

صبرت که تموم شد نرو
معرفت تازه از اینجا شروع میشه👽✋🏿
ددپول

لیلا
[به روزهای تنهایی ی لیلا!]



تو ،،،
آب و هوا و ابرِ باران در من
وَ روشنی ی خانه و کاشانه!
ای خوب به من کمی بیندیش که سخت
دوستت می دارم!
تو،،،
قوس و قُزح در آسمانهای منی
یک لحظه نفس بکش مرا!
بر چهره ی من
طراوتی...

حال من خوب است ...
مثل همیشه ... :)
همه چی عادیست فقط مدتی است تنهایی را به آغوش کشیده ام و نمک به زخم هایم می پاشم که مبادا دردش را از یاد ببرم ...
فریاد هایم سکوت شدند ...
و قهقهه هایم نیشخند ...
دیدم
شکستم
شناختم
و...

در جادهٔ پاییزی جوانی گام بر می دارم ...
برق غرور در چشمانم می درخشد و با نوای رویاهای شیرین می رقصم
گوش هایم از شنیدن درست و غلط های مکرر اطرافیان به درد امده است و تظاهر می کنم به فهمیدن !
در رویاهایم سینه سپر می کنم و...

گاهی خودت را گم می کنی ...
جایی میان هیاهوی ذهنت ...
در انتهای وجودت سکوت نامت را فریاد می کند ...
جادهٔ خیال را طی می کنی به مرز افکارت ...
در دل تاریکی آرزو را به آتش می کشی و تیغ بغض ردی می شود بر گلویت ......