متن جمعه

جهان از دوری گل بی قرار است
ز عطرت جمعه هایم خوشگوار است
خدا داند که چشم هر شکوفه
پر از اشک بهار انتظار است

حجت اله حبیبی

هر روز به ذکر الامان این دل من
هر جمعه دعای ندبه خوان این دل من
دیریست که با شما قراری دارد
هرهفته؛سه شنبه؛جمکران؛ این دل من

خواستنت را قسمت کرده ام؛
دوست داشتنت به پنجشنبه رسید،
دلتنگی ات به،
جمعه !!
چقدر خوب ...
من به همین قانعم ؛
همینکه یکروز دلتنگت باشم
و روزهای بعد دوستت داشته باشم !

جمعه، دلبرانه ترین روزِ خداست .
اصلا فصلی است سوای تمام روز مرگی هایمان .
به عقیده من جمعه زنگ تفریحی است برای پایان دادن به این خستگی های مطلق
جمعه از همان اولش انگار پر است از خبرهای خوب ...
دقیقا شبیه به همان دخترکِ فال فروشی که توی...

بغض گلوگیری ست جمعه
تا خفه نکند
دست برنمی دارد..

تمامِ پاییز،
بوی جمعه می دهد
و تمامِ روزها،
طعم غروب
و تمامِ من،
طعم گس دلتنگی
اینجا دخترکی شاعر
تو را
به پاییز و ابر و باران پیوند زده است
همین غروبِ جمعه ی پاییزی بیا....

عاشق جمعه ها هستم
هوایش بوی تو را دارد...

خیالت جمع
که هنوز جمعه ها
اولویت دلگرمی من
ازدحامِ توست

روزجمعه دل هوای یار و دلبر میکند
مرغ دل درکوی دوست هرلحظه پر پر میکند
عباس رییسی

می توانم...
قد یک "جمعه"...
برایت باشم!؟
وقتی به من می رسی...
خیالت راحت باشد...
و همه چیز را تعطیل کنی...
سرت را...
روی شانه هایم بگذاری ...
و یک روز را ...
متعلق به من باشی..

تو را
نمی توانم
از شعرهایم جدا ڪنم
مثل بهارنارنج از اردیبهشت
مثل باران از پاییز
مثل دلتنڪَی از جمعه
مثل ردِّ پا از ڪویرِ شن
مثل آرامش از چشمهایت
تو را نمی توانم از شعرهایم جدا ڪنم
مثل عشق از دوستت دارم

چه خوب میشد
همین جمعه می آمدی ،
دستانت را دورِ گردنم حلقه میکردی
و چشم در چشم...،
پیشانی به پیشانی...،
دوست داشتنت را در من پیوند میزدی
تو مدام زیر لب میخندیدی و من
قربان صدقه ی تمامِ لبخندهایت میشدم
جمعه...
آسمان خراشی از خاطراتِ توست
که در هر...

جمعه جان
به دلگیریهایِ امروزمان خوش آمدی،
به کِش مَکِش های درونیمان،
به زیر بار نرفتن های دلتنگیمان،
به امروزمان خوش آمدی،
ما جز تو دیواری کوتاه تر پیدا نکردیم
که دلتنگی هایمان را روی لحظه هایت بتکانیم و خوشحال باشیم
چون تو هستی حالمان دگرگون شده،
تو ولی آرام...

جمعه ها
حال دلم بارانیست !

اشک هایم
همه اش پنهانیست !

تو نباشی
نفسم می گیرد

دل من در
قفسش زندانیست !

از
دل گیری ِ جمعه
گذشتم
مکافات ِ شنبه را
چه کنم !!!

جمعه های من
روز لبخند توست
.
بخند !
تا زندگی ام را
تعطیل کنم
که فقط
مال تو باشم

زبون دیدی نگاه سنگی ام را
نپرسیدی دلیل منگی ام را

غروب روزهای جمعه داند
جواب این همه دلتنگی ام را

تنها نه
جمعه ها
که تمامی طول سال

از
روزهای بی تو
چه دلگیر می شوم

تو خودت را
بازنشسته ی خیالِمان کرده ای
اما من هَنوز جمعه ها
برای دوست داشتَنَت
اضافه کاری میکنم

جمعه و شنبه برایم چه تفاوت دارد
من که هر لحظه و هر ثانیه دلتنگ توام

جمعه ها اما
عقربه ها بی رحم اند!
محکوم به سکوت می شوی
و در زندانِ دلتنگی حبس.
گویا راه نجاتی نیست!
باید با جیره ی خاطرات،
ثانیه ها را پشت سر بگذاری
و دم نزنی...

بغض گلوگیری ست جمعه
تا خفه نکند
دست برنمیدارد

جمعه های مهرماه را باید بَغل کرد، بوسید و دَستهایَش را محکم فشُرد، دقیقا مثلِ دیدنِ ناگهانیِ دوستی در خیابان، دوستی که سالهاست از دوران دبستان و راهنمایی ات ندیدی اش.
حسی که چشمتان را دُرشت می کند و لبهایتان را می خندانَد.
ناخودآگاه می گُذری از اینکه شاید این...

دلتنگی ساعت و لحظه سرش نمی شود جانِ دلم
جمعه برای من
تمام آن لحظاتی ست که از تو بی خبرم
تمام آن لحظاتی که حالم را نمی پرسی
تقویمِ روی میز
غروب جمعه را نشانم می دهد
همین دیشب
امروز صبح
همین حالا
همین حالا که تصویر چشمانت رهایم...