شعر ناب

.
برایم عشقتان چون گوهری نایاب میماند
تو را هر کس که دارد تا ابد شاداب میماند
چنان با درد دل کردن برای تو سبک گشتم
که جسم من از آن موقع بروی آب میماند
اگر دریای چشم تو نباشد روبروی من
دلم چون ماهی جامانده در مرداب میماند
ببین...

بی تو طوفان زده ی دشت جنونم
صید افتاده به خونم
تو چسان می گذری غافل از اندوه درونم؟
بی من از کوچه گذر کردی و رفتی
بی من از شهر سفر کردی و رفتی
قطره ای اشک درخشید بچشمان سیاهم
تا خم کوچه بدنبال تو لغزید نگاهم
تو ندیدی...

خاک نشین ره میخانه ام
خانه خرابِ دل دیوانه ام
زان که به میخانه بجز یار نیست
کشمکش صفحه و زنّار نیست
هرچه در آنجاست بُوَد در خروش
جام می و می زده و می فروش
حسرت بگذشته و آینده نیست
جز به ره عشق کسی بنده نیست
ای که...

جا مانده است در دلِ من ردّ پای تو
این است ماجرای من وماجرای تو

باید بَدَل  شوم به قناری دراین جهان
وقتی پُراست حنجره ام از صدای تو

یاشاخه شاخه جنگلِ آتش شوم ویا
آشفته مثل دود شوم در فضای تو

ای آنکه  چادر از سرت افتاد بی هوا!...

گرم یادآوری یا نه،
من از یادت نمی کاهم،
تو را من چشم در راهم

گاهی گمان نمی کنی ولی خوب می شود

دوستان گویند سعدی! خیمه بر گلزار زن
من گلی را دوست می دارم، که در گلزار نیست

(سعدی)

فلک به مردمِ نادان دهد زمامِ مُراد

تو اهلِ فضلی و دانش ،همین گناهت بس!

دلا خوبان دل خونین پسندند
دلا خون شو که خوبان این پسندند

متاع کفر و دین بی مشتری نیست
گروهی آن گروهی این پسندند

بابا طاهر

قانون گردباد بُوَد روزگار را

جز خار و خس، زمانه به بالا نمی بَرد

کلیم کاشانی

ای وای بر اسیری کز یاد رفته باشد

در دام مانده باشد صیاد رفته باشد

حزین لاهیجی

مشت می کوبم بر در
پنجه می سایم بر پنجره ها
من دچار خفقانم، خفقان
من به تنگ آمده ام از همه چیز
بگذارید هواری بزنم
آی! با شما هستم
این درها را باز کنید
من به دنبال فضایی می گردم
لب بامی
سر کوهی
دل صحرایی
که در آن...

بگویم شعر نابی من برایت

شود جانم به قربانت فدایت

نماد مهربانی هستی ای دوست

و من محو نگاه دلربایت

..
..
بهزاد غدیری

من دلم را مامن عشق و صفایی ساختم
عشق خود را بی ریا من ساختم
یک دل آکنده از مهر و صفا من ساختم
در پی معشوقه ای من در خفا میساختم
از غم تنهایی ام من در خفا میسوختم،میساختم
در سرم معشوقه ای میساختم
کز فراغش جون و دل...

همچون ناگهانی
از هبوط بیت یک غزلم
من همان
شعر ناب پنهان شده
در پس ازلم
چو آتش عشقت
که شعله بر می افروزد
غزل از گل می شکوفد
گل از غزلم