شعر

دل به دریا زدنی سخت دلم می خواهد

نیست دریا دلی از جنس نگاهم افسوس!

ارس آرامی

خوشا شانه که چنگ در گیسوی تو دارد

خوشا شانه که بر دوش گیسوی تو دارد
ارس آرامی

بوسه ات واجب، غمت مکروه، لبخندت مباح!

ای گناه من...، بگو قدری ثوابم می دهی؟

ارس آرامی

چشمان تو شعری ست که صد قافیه دارد
اما چه کنم؟ با دل من زاویه دارد!

این آبی بی واهمه، این شهر ستاره
چون علم نجوم است که صد فرضیه دارد

معدن چشمان تو از نور و بلور است
البته، غنی سازی آن حاشیه دارد!

این سفرهٔ رنگین قلمکار، کجای...

من که یوسف نشدم تا به عزیزی برسم

دلم اما هوس عشق زلیخا دارد!

ارس آرامی

ای آنکه دلت پیش دلم نیست، کجایی؟
در خلوت دل جای تو خالی ست، کجایی؟

چون ماه بهاری همه روز در تب وتابی
تو سایه ات بالای سرم نیست، کجایی؟

چون عشق معلّق تو به هر بام پریدی
ای روشنی خانه ام ای دوست، کجایی؟

با ما بِه از این...

آرامش قلب تو مرا شاخه نبات است
تو کعبهٔ عشقی و دلم در عرفات است

در سعی صفای تو چنان شاد دل من
انگار که در کوچهٔ رمی جمرات است

باران زدهٔ چشم توام ای همه خوبی
آنجا که پر از زمزم عشق است حیات است

در دفتر شعرم غزل...

آسمان حقیر° می رقصد

مثل رودی ترانه خوان هستی با نگاهت کویر می رقصد
جاده ها بیقرار پاهایت، زیر گامت مسیر می رقصد

سرو کوهی به سایبان خود خاطرات خوش تو را دارد
از تموزیکه نوش جانت شد، بوته ی خاکشیر می رقصد

سایه های غروب نخلستان، جاشوان همیشه همراهت...

زن میشوم زمین و زمان سجده میکند
ابلیس در برابرمان سجده میکند
زن میشوم که عشق بورزم بدون عشق
بر گونه هام اشک روان سجده میکند
خواندم دوباره سوره ی مریم به گوش نور
خواندم و اقراء اقراء زمان سجده میکند
نام تو را که میبرم انگار در دلم
سجاده...

حالا بیا قدم به قدم تا سفر کنیم
حالا بیا که خاطره ها را مرور هم...

به جان خواهم قمارت را
بریزم تاس عشقت را
که شاید جفت شش آید
برم آن روی ماهت را

چنان ای یار گل پوشم
بکش در تنگ آغوشم
کزین عطر تنت جانا
من دیوانه مدهوشم

بیزارم از رهایی این روزهای خود

یادش بخیر پای من و کنج دام تو

در زلف بی قرار تو باشد قرار دل

بر یک قرار نیست دل بی قرار من

آیینه ی پُر غبار ِ هستی بودیم
دیوانه و بی قرار ِ مستی بودیم

هر لحظه ی ما خلاصه ای از غم بود
ما نسل زمین خورده شصتی بودیم

متروک و خرابم،
چنان منزل عارف!
کویی؟!
کجایی؟!
که آبادم کنی تو...



لیلا طیبی(رها)

ای بی نهایت!
--وقتی ندارمت،
قلبم خلائی ست
پُر ناشدنی!




لیلا طیبی(رها)

سراپا شعرم،
آه،،،
کسی نمی خواند مرا!




لیلا طیبی(رها)

دیگر نبات را نخرد مشتری به هیچ

یک بار اگر تبسم همچون شکر کنی

با شَعَف، در جمع یاران، گفته ام در وصف او:
همدمم،آرام جانم، تا قیامت یاور است
طعنه میزد مدعی، کو آن رفیقت؟ همدمت؟
گفتمش ای بی خبر، تنها رفیقم مادر است.
زهرا مولوی(هما)

پاییز ای زیبای بی همتای رنگارنگ
آیا شوی با من دمی همسایه و هم رنگ؟
همچون درختی بی بَر و بی ریشه ام من را
بفشار در آغوش گرمت مست و تنگاتنگ

زهرا مولوی "هما"

یک روز می رسد که مرا عشق بی خبر
بار دگر هوایی یک فرد می کند

وان دم زمانه با دلت آن کارها که با
احساس صاف و ساده من کرد می کند

زمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان را

ولیکن پوست خواهد کند ما یک لا قبایان را

در چشم تو از هوس هوایی باشد

گمراهی و عشقِ بی وفایی باشد


از آنچه شود سهم تو در راندن من

تنهایی و درد بی شفایی باشد