شعر

روزی آید که دلم هیچ تمنا نکند
دیده ام غنچه به دیدار کسی وا نکند

وین سبک جوش گران مایه - که خون نام وی است-
ره به آوند تهی مانده ی رگ ها نکند

یاد آغوش کسی سینه ی آرام مرا
موج خیز هوس این دل شیدا نکند

دیده...

محبوبِ من گاهی برایم غزل بگو
ابرازِ علاقه ات را مدام از اول بگو
وقتی که شک میکنم به وجودِ عشق
در آغوشم بکش و از سحرِ بغل بگو
در لحظهِ نوازش کردنت مرا ببوس
معنیِ دوستت دارم را در عمل بگو
بشکن تو ظرف کینه هایِ کهنه را
از...

گاهی خیال میکنم از من بریده ای!
بهتر ز من برای دلت برگزیده ای!

از خود سوال میکنم آیا چه کرده ام؟
در فکر فرو می روم از من چه دیده ای؟

فرصت نمیدهی که کمی درد دل کنم!
گویا از این نمونه مکرر شنیده ای!

از من عبور میکنی...

نه غزل برای خواندن، نه صدا برای آواز
نه هوای شعر دارم، نه پری برای پرواز

نه چنان شکسته بالم که زمین شود سرایم
نه توان پر کشیدن به امید صبح اعجاز

چه به روز آفتاب سر بام ما رسیده است
خبر از طلوع داری؟!!!شب خانمان برانداز

نه ترانه می...

خیره ماندن به درِ بسته نمی آوَرَدَش
خودِ او گَر که بخواهد پیِ ما میگردد

خون من می جوشد و لبریزِ غیرت می شود
وقتی از حُسنت میان جمع صحبت می شود

بی قرارم مثل سربازی که در خط نبرد
با خشاب خالی اش تسلیم قسمت می شود

هیچ دردی بدتر از افتادن یک مرد نیست
بی تو افتادن برایم دارد عادت می شود

دست...

دردا که رسیدن به تو یک خواب و خیال است
افسوس که از راه تو برگشت محال است

بیهوده به چشم همه مغرور نگشتم
برسینه ی من داغ تو مانند مدال است

در کوره ی این کوزه گران خامم و خامم
در حسرت یک فوت تو این تکه سفال است...

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم

چند وقتی است که هر شب به تو می اندیشم

به تو آری به تو یعنی به همان منظر دور،

به همان سبز صمیمی ، به همان باغ بلور...

سخت این نیست که دشمن سر دارت بزند
سخت این است که معشوقه کنارت بزند

هیچ تا حال شده حرف دلت را بزنی!
او به تو تهمت بیجای جسارت بزند

هیچ دیدی که کسی آمده باشد از راه
بنشیند به دلت دست به غارت بزند

هیچ تا حال شده عشق...خودش...

آیه آمدنت

آغوش که با فاصله نازل شدنی نیست
یک آیه بیارید، دلم، دل شدنی نیست

بیهوده نکن بحث، چنین است و چنان است
این عاشق دیوانه ات عاقل شدنی نیست

باید بپذیرم که اسیرم بپذیرم
زندان پدر سوخته منزل شدنی نیست

من با غم دوریت، مگر می شود ای...

زیر شعرم بنویسید بهار آمده است
غزلم در شعف و شوق نگار آمده است

به دلم گهگداری غم و گه خنده نشست!
دل ما با همه، امسال کنار آمده است

سال سختی و مشقت بنویسید.. تمام!
بنویسید به پایان شبِ تار آمده است

پُرِ عشق و پُرِ امید شویم ،...

تو مرا دوست نداری به خودم مربوط است
.
دیگر این شهر چرا پشت سرم میخندد؟

تو را هی در بغل باید بگیرم

ز لب هایت عسل باید بگیرم

و امشب را نخواب ازچشم مستت

که الهام غزل باید بگیرم

زبانم تا که نام عشق سر کرد
ز راز دل دو عالم را خبر کرد
همه تعلیم و درسم رفت از یاد
که تا دل بر سر کویت سفر کرد

دیوانه وصلم

از باده چون لعل بده جام و شرابم
ارچند که دیوانه و سرمست و خرابم

دور از بر تو در بر آتش به چه حالم
چون شمع که میسوزم و هم سینه کبابم

شاید که نداند کسی از حال پریشم
از درد فراق تو که من سخت عذابم...

با هر که دلم ز عشق تو راز کند
اول سخن از هجر تو آغاز کند

از ناز دو چشم خود چنان باز کنی
که آن دم زده لب به خنده ای باز کند

گفتی چه کسی؟ در چه خیالی؟ به کجایی؟

بی تاب توام، محو توام، خانه خرابم

من و فکر وصالت زیر باران
شدم خیس خیالت زیر باران

نگاه تر به هرسو می پرانم
نمی یابم مثالت زیر باران

شبی ویزای بی پایان بگیرم
پناهی در تَنِ عریان بگیرم

چه زیبا محشری ، بانو که هردم
ز آلویِ تَنت دندان بگیرم

ای کاش مرا پیر کنی در بغلت
از عشق، مرا سیر کنی در بغلت

ای کاش که با حلقه گیسوهایت
زولانه و زنجیر کنی در بغلت-

نمی ماند من و تو را زمانه
بچاله می کشد با هر بهانه

عزیزم عاشقی جرم است اینجا
بیا در خوابِ من گاهی شبانه

هنوز عطرِ نفس های من از توست
روندِ موجِ رگ های من از توست

چه بود در بوسه ات تزریق کرردی ؟
که شهدِ کنچِ لب های من از توست

خدنگِ هر نگاهِ آتشین ات
و برق هر دو چشمِ نازنین ات

شکارم میکند، هی میکشاند
مرا هر دم بسوی سر زمین ات
-

موج

من آن موجم روی دریا که غوغا را نمی فهمم
توآن سنگ صبوری چونکه توفان را نمی فهمی
من آن دیوانه عشقم سحرگاه را نمی فهمم
تو آن خورشید تابانی شبانگاه را نمی فهمی
من آن مستم شراب ناب هستی را نمی فهمم
تو آن انگور از جنس بهشتی...