متن زیبا

تَمام عمر خَندیدم به این عاشق به آن عاشق

چِنان عشقی سَرم آمد که دیگر من نِمیخندم

عقل می گفت برو، عشق به پایان آمد
عشق می گفت بمان، سوء تفاهم شده است...!❤️‍🩹

تو اگر باشی و من باشم و باران باشد
به بغل می‌کِشَمَت گر چه خیابان باشد

گفته بودم بعد از این باید فراموشش کنم
دیدمش از یاد بردم گفته‌های خویش را

سعی نکنید کسی رو تغییر بدین
اگر نخواد تغییر کنه، فقط پنهان میکنه تا
در دید تو قرار نگیره...!

یکی از قشنگترین دیالوگی
که تا حالا شنیدم این بوده :

هیچ وقت کاری نکنیم که
آدمای اَرزون "واسمون گرون تموم بشن..."

کاش وقتی کسی رو واگذار میکردیم به خدا،
یه کد رهگیری هم‌ بهمون میداد،
تا ببینیم به کدوم مرحله رسیده ...

نیمہ‌ شب شد دل من بی تب و تاب اَست هنوز

یاد آن شب که دلش را به دلم داد بخیر 💔😔

یا دستِ رفاقت نده و دست نگه دار
یا تا ته‌ خط ، حرمت‌ این‌ دست‌ نگهدار!

خواستم عکس جدیدم را برایت... بیخیال!
خواستم امشب کمی با شعرهایت... بیخیال!
خواستم از تـو چه پنهان...نه! بماند... بگذریم!
بگذریم اصلا... خداحافظ ؛ فدایت... بیخیال!

به شب تیره و تارم
تو همان ماهِ تمامی...

در میان جنگ دنیا
سنگر امن منی تو...

کسی که از تاریکی می ترسد

هنوز

نیمی از جهان را نشناخته است

هر چقدر

کمتر باشی

بیشتر هستی..

هر چقدر

از (من) خالی تر باشی

نور بیشتری

از تو عبور می کند

چیزی

به اندازه غرور

تنهایی

نمی آورد

گاهی
سقوط از جایی است
که بلندتر از
اندازه خود ایستاده ای

قضاوت کسی که نمی شناسی

مانند نقد کتابی است

که فقط جلدش را دیده ای

اقیانوس مهربانی ات
آنقدر عمق دارد
که امواج خشمت
همیشه به ساحل بخشش می رسند..

گاهی باید سکوت را به تماشا نشست
نه برای دیدن
نه برای شنیدن،
برای ادراک راز بی پایانی که
چشم نوازترین مناظر
و ژرف ترین احساسات را آراسته است
به تماشا نشست و دل را
از هوای بودنت پر کرد..

گیسوان پریشان تو
روزگار پریشان من...
چه شروع دل انگیزی!
به گمانم
همین طور پیش برود
آخر شاهنامه خوش باشد

عدالت
رودخانه ای بود
که سر راه خود
به همه سلام می داد..
تا اینکه یک روز،
سنگ و سیمان همداستان شدند

تو را اتفاقی دیدم
مثل بارانی که ناگاه شروع به باریدن می کند
اما اتفاقی عاشقت نشدم،
پیشتر سفیر عشق
طغرای حضورت را
بر پیشانی سرنوشتم حک کرده بود

پدر

مانند کوزه ای قدیمی

همچنان سیراب می کند اهل خانه را..