دفترم را بر می دارم و شعر هایم را نگاه میکنم صدای بچه ها می آید
چشمهایم را نخواهم شست تو را باید همانگونه ببینم که بار اول دیدم
من میخندم، تو عکس بگیر... و در کنارش بنویس: وقتی دوستش دارم...!
میشه پروانه شد و روی هر گلی نشست اما بهتره، مهربون شد و به هر *دلی* نشست
برای عشق مبارزه کن ولی هرگز گدایی نکن
عشق را فلسفه ای نیست به جز آغوشت
نفسم هر نفسم فدای تو
در دیده من جمله خیالند و تو نقشی بر خاطر من جمله فراموش و تو یادی
داستان آدمای دل شکسته خیلی کوتاست؛ میپرسی چیشده؟ میگن هیچی..!
یاد رُخسار تو را در دل نهان داریم ما در دلِ دوزخ بهشت جاودان داریم ما
کاش چون آینه روشن میشد دلم از نقش تو و خنده‌ی تو ...
سرماخوردگی تو خوردن داره عشقم
تو نهایی ترین حس خواستن منی باتو به نهایت میرسم
بر شانه بیفشان و مزن شانه به مویت بگذار حسادت بکند شانه شانه
شادیِ کوچکی می خواهم... آنقدر کوچک که کسی نخواهد آن را از من بگیرد ...
بزرگ ترین دشمن آگاهی جهل نیست، توهم به دانستن است
همیشه مال من باش مثله امروز،مثله هر روز
دلم یک منبع آرامش میخواهد یک کوه دلخوشی یکتو...!!
به عشقمون قسم... تا وقتی زنده ام کنارت میمونم
چه خوب/جفت و جور شد لب/دو سنجاقک
آمدی خاطره ها را ورق زدی آینه اشک می ریزد
مداد/تنهایی را کلاغ پر می برد/کلمه ها به خط
همین باد/پاییز را زمین زد/تن زخمی زنجره ها
مثلا خنده تو قاتل جانم بشود این دل انگیز ترین قتل جهان خواهد شد!
