متن کوتاه غمگین

دلم
با
رفتن
نبود
اما
چاره
دیگه‌ای
نداشتم.

قلبِ من در گذرِ زمان
شبیه گورِ سردیست ،
مدفنِ آرزوهای بر باد رفته !

از هر راهی
به ادامه ی خود
می رسم
تنها بن بست مرگ
میانبری طولانی است...

بر سنگ سرد خاطره ها می نویسم ،
او رفت و بر دل جا ماند ،،،
حسرت یک نگاه !

همه چیز دست به دست هم داده اند تا مرا نابود کنند.

سیر از زندگی‌ام!
می‌توانید
از جوانی باقی ماندم 
بپرسید.

فقط،
یادگاری‌هایمان را
داخل قبرم بگذارید!
جا گذاشتنشان،
سخت است...

زود برگرد،
بی‌تو بودن،
دارد کورم می‌کند!

دل آبستنِ غم است ،

نه سقط می شود و نه فارغ !

پشت این چهره ی خندان،
غمی بی پایان جریان دارد...

از همان اول قصدش رفتن بود،
جوانیمان را میگویم.
آه که چقدر زود رفت و زود پیر شدیم...🥺🥺🥺

حال روز و روزگارمون خوب بود،
تا قبل از اینکه بزرگ شویم...

گفتی :«آخر قصه چیست »؟
دست خالی رفتن
از جهان.

کاش
سحر
می رفتی،
تا صبح
هزارسال مانده....

تمام ستاره ها
بامن غریبه اند
جز تو
که هر شب
خوابم را
به هم می ریزی.

اسمت،
مصادف است با بغض!
گلوگیری هنوز...

دل خوشم
به
عکس
سه در چهار
اتاقم.

ســــرگرم
زندگی کردن
با خاطراتی
هستم که
برایم ساختی
و رفتی...

سرما
استخوان شاپرک را نوازش می دهد
بعد از
وداع جانسوز شمع.

کاش
نسیمی
بوزد،
و
غم های تقویم را
با خود ببرد.

کاش می تونستم این احساسی که دارم رو
تو یه بطری نگه دارم
این حس که تک تک نفس های آخر زندگی
چقدر زیبا هستن...

عروس رفته......
دیگر
گلی
نمانده است
تمام
گل های
سرزمینم
پرپر شده اند.

درد دارد مُردن، قبل از زندگی کردن...

او در این لحظه از زندگی سیر شده بود و در نهایتِ ناامیدی با خود می‌گفت: آیا این زندگی به زحمتِ زنده‌ماندنش می‌ارزد؟