اس ام اس پاییز

تا
بهار را
بخش کردیم
قاصدک
سررسید
که
پاییز است.

من
پاییز را
پشت پنجره
نشانده ام
تا هرروز
با
مهر
برایم لبخند بزند

پشت پنجره
نشسته است
پاییز
تا
مدل نقاشی ام شود
دریک
غروب خالی از خاطره.

پاییز
دچار تسلسل شد
رنگ ها را بر هم ریخت
بر
بوم نقاشی.

کاش
با رسیدن انار
تو
نیز برسی.

باد
تمام لشکر بهار را بر زمین ریخت،
به
من
و
تو
رحم می کند.

بی خیال
پاییز
تو کنارم باشی
حلّه.

دلتنگ
که
باشی
همه ی
فصل ها
پاییزه.

بی‌ تو
بی برگ تر
از پاییزم.

من
و
پاییز
فقط
تو را کم داریم .

پاییز است.
شب،زودتر از همیشه می‌رسد، گویی عجله دارد تا تنهایی ام را زودتر در بر بگیرد.

سکوت،سنگین تر از همیشه روی شانه هایم نشسته.

و من،
در این سکوت وتنهایی....
به یاد تو میافتم.
به یاد آغازی که تو بودی،در میان این همه پایان....

دوری، فاصله ی جغرافیایی نیست.......

ای پاییز آمده با رنگ زر و لاله‌گون
برگ‌ها چون زر و عقیق افتاده بر بستان و بون
باد سرد تو که می‌آید ز کوهسار بلند
می‌برد برگ درختان را به هر سو چون جنون
آسمان ابری تو دارد حال غمگین و خموش
ابرها چون اشک می‌بارند بر دشت و...

.
خزان نبین دل من را ، اسیر تنهایی ست
به کوچه کوچه ی دل غربتم تماشایی ست

صدای خش خش پای کسی نمیاد
همانکه رد نگاهش مسیر زیبایی ست
اعظم کلیابی بانوی کاشانی

من به تو مربوطم
مثلِ خرمآلو به پاییز !

مث هوای پاییزسرده رفتارت بامن حس میکنم که قلبت ساخته شده ازآهن

گیسوی طلاییش پریشان کرده

این دختر پاییز چه نازی دارد

پیراهن رنگین به تن و خنده به لب

با باد خنک میل به بازی دارد🌱


شهناز یکتا

روان شد نای جان، در فصلِ پاییز،
برای دیدنِ مهری، دل انگیز؛

ندید آن را؛ نوشتم روی هر برگ،
از احساسی که شد، با دل، گلاویز!

زهرا حکیمی بافقی،
برشی از یک غزل پاییزانه،
کتاب نوای احساس.
🍂🍁🍂

🍁🍂🍁

چه پاییزِ دل انگیزی ست جاری،

درونِ قلبِ پُرمِهرِ بهاری!

که گفته، حسّ غم بخشد به دنیا،

گُلِ پاییزِ خوشرنگِ شراری؟!

زهرا حکیمی بافقی (الف احساس)
پاییزانه
🍁🍂🍁

در شعرِ دلم، زایشِ احساس،
عیان است؛
همچون تپشی که: زِ دلِ مهر،
وزان است؛
مهر آمد و خورشیدِ محبّت زده چشمک،
بر روی دلِ من که چو پاییز،
خزان است!
زهرا حکیمی بافقی (کتاب دل گویه های بانوی احساس)

🍂
در نبضِ دلم، جز تو نباشد، تبِ کس!

در سینه ام از تو، بتپد، موجِ نفس!

پاییز شد احساسِ دلم، در غمِ هجر؛

با مهر، بیا و، به دلِ زار، برس!

زهرا حکیمی بافقی (الف احساس)
🍁 پاییزانه
🍂

گُل بیز، دل از: رویشِ جان خیز شده؛

سرریز، دل از: شورشِ یک ریز شده؛

با شوقِ تو را دیدن و حس برچیدن،

بر قامتِ من، لباسِ پاییز شده!

زهرا حکیمی بافقی (الف احساس)
پاییزانه
🍂🍁🍂

بستری کو تا دلم، احساسِ زیبایی کند،
هر دم از، حسّ ترِ آرامشِ سرریزِ مهر؟!

گر بهارِ بوسه ات، دل را شکوفا کرده بود،
غنچه ی قلبم نمی شد خشک در پاییزِ مهر!

زهرا حکیمی بافقی، برشی از یک غزل، کتاب نوای احساس.

پیراهنِ زردِ شوق را پوشیدم؛

پُرشور، برای دیدنت، کوشیدم؛

با دیدنِ تو، قرمزِ قلبم حس کرد:

از دامنِ سبزِ عاطفه، جوشیدم!

زهرا حکیمی بافقی (الف احساس)
پاییزانه
🍂🍁🍂

پاییز برایم تپشِ خاطره هاست؛

هر رنگِ قشنگش، جهشِ مهر و وفاست؛

دنیای دلم، حسّ غریبی دارد؛

انگار در این فصل، دل از غصّه رهاست!

زهرا حکیمی بافقی (الف احساس)
🍁🍂