متن تک بیت

از رهگذرها غیر اندوهی نمی ماند
از خرمن گل های بادآورده جز بویی

دکتر که دید اُفت فشارم همیشگی است
دست تو را گرفت و به دستم فشار داد

من در غم تو؛ تو در هوای دگری!
دلتنگِ تو من، تو دلگشایِ دگری!

چه غریب ماندی ای دل! نه غمی ، نه غمگساری
نه به انتظار یاری ، نه ز یار انتظاری

قصه ی روز و شب من سخنی مختصر است، روز در خواب و خیالاتم و شب بیدارم...

مثل هر سال که جا مانده ام از عُشّاقًت

دیده پر اشک و دلی کلبه ی احزان دارم

افسانه ی حیات ،حرفی جز این نبود
یا مرگ آرزو یا آرزوی مرگ

تو از خیام من از حافظ، یکی ساعد یکی سعدی

غزل بی وقفه می خواهم، بخوان از شاعر بعدی

ارس آرامی

صبح شد
امد صدای چک چک و
بوی بهار..
مثنوی ها و
غزل از تو تلاوت میکنند...

تو را با جان نمی خواهم که روزی می شود فانی
تو را با جان دل خواهم که تا روز ابد مانی

می روم
اما تمام ارزوهای مرا
چون نماز مرده بر گورم بخوانید یک به یک

درمان دل ما نشود جز به تبسم
عشاق تو بیمار همین طرز علاج اند

به سرم یاد تو دارم، به دلم عشق تو دارم

چه کسی گفته فقیرم، همه دارم همه دارم

می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرا

نیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا

مردن عاشق ،نمی میراندش
در چراغی تازه می گیراندش

گفتم این کیست که پیوسته مرا می خواند

خنده زد از بنِ جانم که منم، ایرانم

انتظار بی عمل رسم  خدا جویان  نیست

وای  از  ما   که   فقط   منتظر   مولائیم

سخت جانم  که  بدون  تو  نفس  دارم  من

عشق تو خون به رگم بود، ولی حالا نیست

ای سرو بلند قامت دوست

وه وه که شمایلت چه نیکوست

آنان که زبان عشق را می‌دانند

لب بسته سرود عاشقی می‌خوانند

مثل بیماری که دکترها جوابش کرده اند

هیچ درمانی برای عشق لاکردار نیست

هادی نجاری

ای که ز دیده غایبی در دل ما نشسته ای

حسن تو جلوه می کند وین همه پرده بسته ای

هر عمل از خیر و شر،کز آدمی سر میزند،
آن عمل مُزدش به زودی پشت در،در میزند

آنکه در چشم تو رویای مرا زندان کرد
کاش میداد به دلتنگی من معنایی:)