متن عاشقانه

من فوبیا دارم!
فوبیا یک نوع واکنش ترس شدید، بیمارگونه و غیر منطقیه!
و من به این بیماری مبتلا شدم.
مبتلا به فوبیای نشنیدن صدای نفس هات، فوبیای لمس نکردن دست های مردونه ات، فوبیای نداشتن آغوش آرامش بخشت، مبتلا به فوبیای ندیدن چشمات...!♡

عصر جاهلیت
بهترین زمان برای
پرستیدن چشم هایت بود !
کسی مرا کافر نمی خواند
جایی که همه مشغول
پرستیدن خدای خود بودند
من از چشم های تو
به خدایم می رسیدم


مجید رفیع زاد

و دستامو به دستات می سپارم
چه خوبه! خوبه حال تو کنارم

بهت این قول رو میدم همیشه
کنارت باشم و تنهات نذارم

تو پیشم هستی و آرومم اما
همون اندازه واسه ت بی قرارم

تموم سال شد سبز از حضورت
با تو یک قرن تفسیر بهارم

به من لبخند...

قلاب کن جانم را به جانت، دستم را به دستت

در کنار تو حتی شب، آن قدرها هم شب نیست...

ارس آرامی

شب از نیمه که هیچ
از پسا نیمه هم گذشته و من
هنوز بیدارم...
چه بی اندازه دلتنگم امشب
و چقدر دامنه ی اندوهم، گستردگی دارد ...

صدای تیک تاک ساعت
همچون ناقوسِ بلندِ کلیسا
بر تمامِ وسعتِ سکوتِ شب، غلبه کرده
و من پُرَم از حجمِ سنگینِ نبودنش...

بس...

شانه ی احساس را بر سر تو می کشم
طعم خوش لحظه را ، با لب تو می چشم

مرغ دلم را ببین چگونه پر می زند ؟
خواب به چشمان من چگونه در می زند ؟

شعله ی شمع شبم دو چشم بیدار من
خواب که در می زند...

افطار می کنم
روزه ی عشقم را
به دعوت لبخندت

ردیف شعرهایم
صدای قدم های توست
بیا و با عشق بمان
من جانم را
برای قافیه
انتخاب می کنم


مجید رفیع زاد

تو اینجایی
لابلای نفس های شهر
هرصبح...
من اینجایم
لابلای نفس های شهر
بی تو...

تنهایی تلخ...

تنها پیغمبری که به آن ایمان دارم
چشمان توست
بدون کتاب معجزه آوردن کار هرکسی نیست

امشب ماه کدام آسمان شدی که من...بی مهتاب نگاهت...لالایی زنجره ها...بگوشم شیون تنهایی کوچه هاست...
تنهای تلخ...

سروی و سروها
ایستاده می میرند...
درحیرتم تبر از چه سخن میراند؟َ!!!...

تنهای تلخ...

و من هنوز هم
از میان تمام راههای دنیا
بیراهه ی خانه ات را
دوست تر میدارم

خانه ای خواهم ساخت
مهم نیست کجا...
فقط تو مقیمش باش
...
تنهای تلخ...

مواظب خودت باش *جانم*...
*جهان*بدون تو ،جای خوبی برای زندگی نیست...

بعدمن چه کسی درگلوگاهت بوسه ای خواهد کاشت؟...


تنهای تلخ...

من و تو تنهاییم و دور از هم اما دو دنیا داریم که یکیست تو دنیای من و من دنیای تو
با دوزبان و فرهنگ متفاوت اما زبان قلبمون یکیست زبان عشقه چیزی جز دوست داشتن بر زبون قلبمون جاری نیست ببین قلب با همین سواد دو کلمه ایشدوستت دارم...

گرفته عطر تو حال و هوامو
می آره حرف عشقت واژ ه هامو

چیکار کردی که بی تاب تو هستم؟
شدی دین و دل و اصلا خدام و...

جهانم دور تو می گرده هرروز
تو خورشیدی که می گیری چشامو

میگن دیونته این مرد شاعر
و هرکی که شنیده ماجرامو......

دوستت دارم و
گلدان شانه هایت را
هر روز با بوسه هایم
سیراب می کنم

خورشید
برای تماشای چشم های تو
طلوع می کند
اگر بخاطر ماه نبود
هرگز غروب نمی کرد !
چون ماه نیز
همیشه دلتنگ
چشم های توست


مجید رفیع زاد

نمی دانم به اندازه ی کافی
در چشم تو زیبا هستم یا نه
یا شاید زیبا هستم و همین اندازه کافی ست.
هربار پیش از آن که ببینمت
پیراهن ام را
پنج بار عوض می کنم
از خودم می پرسم کدام شلوار جین
هیکل ام را چنان وسوسه انگیز می...

این بزرگراه
تا انتهای جهان دوربرگردان ندارد
و تمام خروجی هایش
به دوراهی چشم های تو می رسد
که بمانم و دوستت بدارم
یا برگردم و دوستت بدارم...

هر شب
آرزوهایم را
بر روی پاهایم تکان می دهم !
بیدار شوند
بهانه ی تو را می گیرند
تویی که دیگر
برای من
نیستی


مجید رفیع زاد

تو تمنای عشق در قافیه های منی
تو امید هر نفس در ثانیه های منی