متن عشق

عشق اقیانوس وسیعی است که دو ساحل رابه یکدیگر پیوند می دهد Love is wide ocean that joins two shores i loveyou

بی هَوا دِلتَنگ شُدن زیباست...
بی مَحابا دوستَت دارَم گُفتَن زیباست ...
اَصلاً کاری کِه دل دَر آن آستین بالا بِزَند زیباست...
عشق زیبا
عاشِقی زیبا
دلشورِه اش زیبا
دل سِپُردگۍاش زیبا
جانِ تو
هَر چهِ را یِڪ سَمت "تو "باشۍ زیباست
هَر زّندگۍ
یِڪ "تو " نیاز دارد تا...

من در پی رد تو کجا و تو کجایی
دنبال تو دستم نرسیده است به جایی

ای « بوده » که مثل تو نبوده است، نگو هست
ای « رفته » که در قلب منی گرچه نیایی...

این عشقِ زمینی است که آغاز صعود است
پابند « هوس » نیستم...

به نظرم صداقت داشتن بهترین عشقی است که هر کس میتواند آن را به معشوقه اش هدیه دهد.

در دوری تو ای بت رنگین کمانم
هرچند بسوزم به تو در حال گمانم
حالی شده ام سیر زخود روی به ما کن
تا با طربی دل به سرابی بسپارم
مجنون تو بودن عجبی اوج عقول است
مجنون تر از آنم که به تو دل نسپارم
آری تو بگو شک...

با لب سرخت مرا یاد خدا انداختی
روزگارت خوش که از میخانه، مسجد ساختی

روی ماه خویش را در برکه می دیدی ولی
سهم ماهی های عاشق را چه خوش پرداختی

ما برای با تو بودن عمر خود را باختیم
بد نبود ای دوست گاهی هم تو دل می باختی...

خوشتر از دوران عشق ایام نیست

دست مرا...
محکم تر بگیر
لحظه هایمان را در آغوش بکش
رسالت
این فصل سرد
این زمستان جز این نیست...

گرم شویم از عشق
گرم شوم از "تو"




یداله رحیمی امید

هر صبح
طلوع دوباره خوشبختی
و امید دیگری است
بگشای دلت را به مهربانی
و عشق را
در قلبت مهمان کن
بی شک شکوفه های خوشبختی درزندگیت گل خواهدکرد
امروزت پر از شکوفه های خوشبختی

تا تو هستی به عشق دلگرمم ...

چقدر با تو دلم عاشقانه می گوید
غزل غزل همه عمری ترانه می گوید

چقدر اسم شما بر لبم شده ست عجین
میان جمع ، تورا بی بهانه می گوید

دلم ، اتاق پر از عکس ها و خاطره ها
نویدِ عطرِ تو را هر نشانه می گوید

شده ست...

ڪنارم بمون و
بهم تڪیہ ڪن
بہ جز عشق چیزے نمیخوام ازت

در دوری تو ای بت رنگین کمانم
هر چند بسوزم به تو در حال گمانم
حال شده ام سیر زخود روی به ما کن
تا با طربی دل به سرابی بسپارم
مجنون تو بودن عجبی اوج عقول است
مجنون تر از آنم که به تو دل نسپارم
آری تو بگو...

‍ برای آسمان قلب من چون ماه و پروینی
طنین انداز چون آیات الرّحمن و یاسینی

عقیق و دُرّ و یاقوت و تُرنج و طرح تذهیبی
برایم مایه ی شعف و سرور و فخر و تحسینی

گهی مانم درون واژه های سخت احساسی
تو مفهوم دقیق عشق را تفسیر و...

غریبی عاشقم
غرق در امواج نگاهت
که دریا دریا
دورم از ساحل آرامِ آغوشت...
مرا ببین!
چه غریبانه در گردابِ تنهایی
نفس نفس زنان دست و پا میزنم!
آه... ای کشتیِ نجاتم ! مرا دریاب...
دستانم را بگیر و به آغوشت کشان...
نجاتم بده
از شرارت این طوفان بلاخیز و...

مَنِ بالاتر از فردا
دلم پرواز می خواهد
سوی آن پنجره که
عشق نیازش باشد
سوی رویا به خیال
در طلوع بی غروب خورشید
سوی آن رویا که
فردایش پس از پرواز
به رنگ آسمان باشد

زهرا غفران پاکدل

عشق چیست ؟
جز آنکه زن همدمی باشد برای مرد و مرد تکیه گاهی برای زن ! یعنی فهم و اجرای این نیم خط آنقدر سخت است که همه تنهایند ؟!

عشق
کلمه ای آشنا و در عین حال ناشناخته
مفهومی به قدمت تاریخ؛ اما تازه
واژه ای سرشار از گرما و صمیمیت؛ هرچند سرد و بی جان
و رقیبی در خور برای عقل که دل را مقر فرمانروایی خود کرده و ازجا فرمان های خودخواهانه اش را بر کل تن...

درها برای کسانی گشوده می شوند
که جسارت در زدن داشته باشند
جسارت داشته باش
با امید ،با عشق، با محبت و با تلاش در بزن
حتما درها گشوده خواهند شد بسوی روشنائی

و صبح...
یعنی تو...
که با گلِ لبخند...
به وعده گاهِ دل انگیزِ عشق می آیی...
و صبح یعنی من...
که چای می ریزم...
برای احساست...

عشق یعنی ؛
به آغوش کشیدنِ
حرارت نفس هایت
در التهاب بغضی
به وسعت
آرامش سحرگاهی

زنی در شعرهای من عروس فصل باران است
هوای دیده اش ابری ولی لبهاش خندان است

غرورش چون گلی زیبا ، غمش اندازه دنیا
چه کرده عشق با این دل که اینگونه پریشان است

زتار موی خود هرشب هزاران نغمه میسازد
ز رقص نرگسِ چشمش دل آشفته حیران است

لب...

عشق من به تو
اگر پرنده بود...
نه چکاوک
نه کبوتران جلد
و نه حتی مرغان مهاجر
که می روند و باز می گردند

عشق من به تو
گنجشکی تنهاست!
که در زمستان چشم هایت
پشتِ پنجره ای برف آلود و سرد
دست هایت را
همچنان نظاره گر است.

هر صبح خدا، یک غزل از دفتر عشق است
سر سبز ترین مثنوی از منظر عشق است
هر صبح سلامی به گل روی تو زیبا
چون یاد گل روی تو، یاد آور عشق است