متن لیلا طیبی

پاریس باشی،
--یا تورقوزآباد!
یا اصلن،
همین وُوری یرد خودمان!
...
عاشق که باشی،
بی خوابی،،
آدرست را می یابد!!!

لیلا طیبی(رها)

پشت پنجره ایستاده ام.
نارون پیر،،،
ذهنم را خوانده ست...
حالا؛
با گنجشک های روی شاخه،
نامم را--
بارها وُ
بارها؛
به لهجه ی آن ها جیک جیک می کند.
\♡\
چقدر خوشبختم!

لیلا طیبی(رها)

غمگین قدم بر می دارم،
سربازی خسته از جنگم...
سرنوشتِ من این ست:
چه عقب برگردم،
یا پیش بروم،
...
--گلوله بارانم!

لیلا طیبی(رها)

سال هاست،،،
پابندت مانده ام!
دلم روشن ست،،،
حتمن پا به زندگی ام می گذاری...


لیلا طیبی (رها)

نه سنگِ لحد
نه باره و بارگاه،،،
*
بر گور من،
نامم بنویس وُ،
--جلدی کتاب بگذار!


لیلا طیبی(رها)

یوسفِ من!
من از تبار یعقوب ام..
نگاه کن؛
چه صبورانه درد می کشم
دوری ات را!؟


لیلا طیبی(رها)

جاری اند،،،
--در من!
هزاران رودِ خروشان...
که در گذر از کناره ی تو
راهِ دریا را
گم کرده اند...



لیلا طیبی (رها)

هر روز عصر،
--ما و تو،،
تمام خیابان های شهر را
قدم می زنیم!!!
من با یادت،
تو با یارت!




لیلا طیبی(رها)

بی تو،،،

همیشه سراغم را می گیرند

رفقای بی ریایم،

[ --غم و،

تنهایی!]





لیلا طیبی (رها)

آن چه پا می گیرد،

[زیر خروارها زباله]؛

کودکِ زباله گرد نیست!

¤¤¤

لعنت به فقر!






لیلا طیبی(رها)

به دل شمع زد،

--پروانه!

آن هنگام که دید،

گل را

از شاخه چیدند...





لیلا طیبی(رها)

اگرچه ﺗﻮﻓﯿﺮﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ؛
[در این شهر سیمانی،]
ﺍﻣﺎ،،،
--ﺍﺯ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ پنجره ها،
ﺑﯿﺰﺍﺭﻡ!



لیلا طیبی (رها)

گرچه خالی است،
-- دستانم،
اما،
در اوج تهیدستی،
پُر است،
از \نبودنت\،،،
--جیب تنهایی ام!



لیلا طیبی (رها)

وقتی که نیستی؛
دلم،،،
اسیر زمستان ست...
♥
کاش ،
با دست هایت،
-- کمی بهار بیاوری!



لیلا طیبی (رها)

به من می گویند:
--دلِ تو از
--سنگ ست!
...
من اما،،،
از سنگ می پرسم؛
--پس دلِ من؛
چرا شکست؟!



لیلا طیبی(رها)

درختی که میوه نمی داد!
...
باغبان،،،
با اره بوسید،
--گلویش را...



لیلا طیبی(رها)

در جنگ اند،،،
ناقوس کلیسا وُ
--منبر مساجد!
¤
آنچه نابود می شود،
آزادی است!



لیلا طیبی (رها)

دلتنگت که می شوم،
حسِ پرواز--
به سرم می زند...
افسوس!
من پرنده ای محبوسم
[زخمی ی میله ها]!



لیلا طیبی (رها)

من،
-- بی تو...
میان تمام آدم های دنیا
--تنهای تنهایم!
...
گلبوته ی احساسِ من!
خزانِ تو،
مرگ تمام باغچه های دنیاست...



لیلا طیبی(رها)

چاله ای خواهم کند،،،
تا شعرهایم را،
زنده به گور کنم...
♡
شعری که نتواند عاشقت کند،
شعر نیست،
- زخم است!



لیلا طیبی (رها)

برای تو،،،
در قلبم جاده ای ساخته ام
بی انتها
نگران برگشت نباش...
...
دوست داشتنت؛
شبیه همین جاده-
بی انتها ست!



لیلا طیبی (رها)

نه تو کودک بودی،،،
-- نه دل من؛
اسباب بازی!
♡
آه!
چگونه مرا
به بازی گرفتی؟!



لیلا طیبی (رها)

چشم هایم،،،
بارانی ست.
☆
من،
نامم بهار!

لیلا طیبی

آنجا کنارِ تو،
-- نمی دانم!
اما اینجا، کنار من
دق کرده اند،
-- تمام گنجشک ها!
چند روزی است
بعدِ تو
دانه از دست کسی نچیده اند.

لیلا طیبی