اگر مزارعِ آسمان از میان بروند و جمله کائنات محو گردند اگر که خورشیدها ندرخشند زمین تهی باشد آنچنانکه تو باشی و تو، دوباره هستی ها خویشتن را در تو یابند حیاتِ جاودانه توئی توئی که جان بخشی از برای مرگ جایی نیست هیچ ذرّه ای فنا نخواهد شد تو...
امشب گرفته گریه ها دست دلم را دریا کمک کن تا بیابم ساحلم را در کوچه ی نور و صدا ره میسپارم امشب اگر مرگم رسد حرفی ندارم
مثل تن خسته ای که خواب می خواهد آنقدر خسته است، جانم که مرگ می خواهم....
می دانی جان من روابط پیچیده ی پرنده های مهاجر را و اشیای مه گرفته ی یک اتاق تنها گرسنگی های ریخته شده از دهان بچه ها اندوه موازی سیم های مرزی برق خیابان های فراموش شده از نقشه ها بشکه های جامانده از خلیج پل های ریخته شده روی...
آخرین کلمات پیش از مرگ برای احمق هایی هست که به اندازه کافی حرف نزده اند.
غم نسازیم! آموزش فرهنگ لزومن کارِ فرهنگی کردن نیست،نوشتن و خواندن و ساختن و غیره، گاهی زندگی در شرایط خاص و رعایتِ یک اصولِ مشخص نهایت ترویج فرهنگ است. همان اوایلی که خبرِ شیوع کرونا بیش از پیش شد و در ایران و تهران باقی شهرها هر روز آمارها افزایش...
عین مرگ است اگر بی تو بخواهد برود، او که از جان خودت دوست ترش میداری
با چهره ی خسته با کوله بار درد از کار برمی گشت از پا نیفتاده لبخند رو لب داشت هر بار بر می گشت خیلی دلم می سوخت بابا برای ما از خیلی چیزا زد هر روز می دیدم با حال خوش می رفت بیمار بر می گشت مثل قدیمی...
از دور ریختن عقایدی که به من تلقین شده بود آرامش مخصوصی در خودم حس میکردم. تنها چیزی که از من دلجویی میکرد امید نیستی پس از مرگ بود! فکر زندگی دوباره مرا میترسانید و خسته میکرد. من هنوز به این دنیایی که در آن زندگی میکردم، انس نگرفته بودم،...
عشقبازیمان به وقت گل سرخ هزار سال طول کشیده بود و جدایی به وقت مرگ، تنها ثانیه ای.
سال هاست از گوشه ی چشم شن می ریزد آنقدر که خانه به بیابانی خشک بدل شده است- از دست های تو موسیقی آبی آب را شنیدم تو بر بالای یک موج نجیب به خانه ام رسیدی و ضربان قلبت را مثل مروارید بر گردنم آویز کردی مرگ را از...
لابه لای خطوطی که رگ ها بر پیشانی ات نوشته اند حروف دوست داشتن نبض می زند و از لابه لای نهرهایی که دراین تن های تنها روان است ماهی های سفیداند که بر خلاف اب شنا می کنند ما آدم ها سال هاست که باهم شنا نمی کنیم و...
عذاب وجدان احتمالا دردناک ترین همنشین مرگ است.
و آغوش تو تنها جایی است که هیچ اتفاقی نمی تواند آرامش مرا بهم بریزد حتی مرگ ...
هیچ چیز در این دنیا قطعی نیست، به جز مرگ و مالیات.
باور کنى یا نکنى،من دیگر آن آدمِ سابق نیستم!آن زمان که من براى باتو بودن با زمین و زمان میجنگیدم،تو با کوله بارى از احساس من دور هایت را میزدی.دیر آمدى!چشمه ى احساسم خشکیده و دیگر آن آدم سابق لعنتى نیستم.تو باید بفهمى دیر شدن هایى هست که ماهى نیستند...
مرگِ زیبایی ست غرقِ در بوسه هایِ تو شدن️
در این دنیا که پایانش به مرگ است برای هم اگر مردیم قشنگ است .
عینِ مرگ است اگر بی تو بخواهد برود او که از جانِ خودت دوست ترش میداری!
نه کسی منتظر است، نه کسی چشم به راه نه خیال گذر از کوچه ما دارد ماه بین عاشق شدن و مرگ مگر فرقی هست؟ وقتی از عشق نصیبی نبری غیر از آه...
دستم را که میگیری … نبض دلتنگی به شماره می افتد! نگاهم که می کنی … غصه ها فراموشم می کنند! و با هر بوسه ات مرگ… یک قدم دورتر، از من می ایستد! ️️️
برای من، مرگ چیز ترسناکی نیست. این زندگی است که نفرین شده است.
سربه شانه ی جاده در آغوش گرفت مرگ را عاشقی که معشوقش از راه بدر شده بود
کسی که عاقلانه زندگی کرده باشد حتی از مرگ هم نمی ترسد.