متن کاش

کاش هرگز در دلم مهرت نبود
کاش هرگز در سرم عشقت نبود
کاش هرگز بی قراری ها نبود
کاش هرگز چشم انتظاری ها نبود
کاش می بودی کنارم ای عزیز
تا که هرگز این کاش گفتن هایم نبود

کاش
اشکی
از گوشه ی چشمی
بتکانیم .
حجت اله حبیبی

کاش ،
بودی،
برگ های زرد و شر شر بارون
مرا
خواهد کشت .
حجت اله حبیبی

عطر دلتنگی پاییز
خیابان گرد است
کاش
با مهر بیاید پاییز،
که دلم
منتظر سردی یک آهنگ است ..
حجت اله حبیبی

کاش
پرنده بودم،
نه برای پرواز ،
برای ناز
وقتی
دستی بر شانه ام می کشی .
حجت اله حبیبی

کاش
چشمان تو
سر چشمه ی
ایمانم بود .
حجت اله حبیبی

کاش ،
بودی،
شر شر برگ،
زردی رود
مرا
خواهد کُشت .
حجت اله حبیبی

دوباره غروب
دوباره نگاهی منتظر
دوباره نیامدنها
دوباره ...
آه از تکرار این تکرار ها
و سکوت و سکوت
کاش !
بودی و غروب نمی شد
خورشید آروزها


بادصبا

کاش ، آدمی ، دَمی ، دور می شد تا قدر آدمی را بدانم. حجت اله حبیبی

کاش ، آخرین پرده ی این بازی ها
رقصِ احساسِ تو و بارون بود. حجت اله حبیبی

کاش، یک شب ، به رخت چشم بدوزم تا صبح، و سحر چشم بپوشم ز همه ، غیر از تو حجت اله حبیبی

کاش، کنارم بودی تا یادم بره تمام غصه ها حجت اله حبیبی

کاش، جرئت داشتیم ، بگیم دوست دارم فقط همین حجت اله حبیبی

کاش ، برای بارون ، شانه هایت را داشتم
حجت اله حبیبی

کاش ، همیشه بغلی بود تا آدم های تنها به آن پناه می بردن حجت اله حبیبی

کاش، یک روز از خواب می پریدم و می گفتن ،خواب دیدی این زندگی را حجت اله حبیبی

کاش، بغلش ، باز بود تا به عشق بغلش کوچه را با سر بدوم حجت اله حبیبی

کاش ، ای کاشم نبودی ، نفسم بودی !؟
حجت اله حبیبی

کاسه
هم راز خدا شدیم چون فاش شدیم

شب بود خطر بود که خفاش شدیم

با گریه به دست و پای عشق افتادیم

با عشق نشستیم که عیاش شدیم

اندازه خورده برده هامان بودیم

خوردند و بردند که کلاش شدیم

ما کوسه ولی ریز تر از ماهی عید

ما کاسه...

ای عشق نافرجامم
ای کارد به استخوان رسیده ام ...
ای تاوان تمام دلشکستن هایم
ای ساقی زجر کشیدن هایم
کاش می دانستی و می فهمیدی چقدر از من دور شده ای.
دور شده ای تا نزدیک شوی به آسمان شهرت...
اما کاش مثال لاجرم هر کس که بالاتر نشست...

گاهواره می خواهم؛
آرامیدن،
امنیت،
نو شدن،
پاک شدن،
دست کشیدن روی وجودم.
مانند پاک شدن گرد و خاک از روی میز؛
برداشتن ملحفه از روی مبل؛
فوت کردن شیشه ی یک قاب عکس قدیمی.
کاش کسی دستی روی گونه ام بکشد؛
کاش اشکی سرازیر شود تا پاک کند این...

کاش خاطره ها بگویند….
غریبه ی امروز همان آشنای دیروز است…
نویسنده و روانشناس:خانم المیرا پناهی درین کبود

کاش بارانی ببارد قلب ها را تر کند
بگذرد از هفت بند ما، صدا را تر کند
قطره قطره رقص گیرد روی چتر لحظه ها
رشته رشته مویرگ های هوا را تر کند
بشکند در هم طلسم کهنه ی این باغ را
شاخه های خشک و بی بار دعا را...

کاش مرگ آغاز این پایان نبود
با دل تنگم کسی گریان نبود
شیرین علیایی