متن کوتاه

چقدر شیرین است،
تمام تلخی‌ها را عسل کرده-
زنبور خیال!

تابلوی زن،
قلمش را به دست می‌گیرد و می‌گذارد-
نقاش!

کوری بینا هستم،
بی‌عصا هم گام بر می‌دارم -
به نور روشنایی تو!

تو عاشق سنگی و
من هم ستیغ کوهم -
باغ پر از نسیم و لبخند است!

پا به پای هم می‌روند،
دستشان در دست هم -
روز و شب!

بی می مست توام،
ساز و آوازت، اصل و نسب من است -
ای فرهنگ کُردی!

پر از گرده‌ی گل دیدن است،
زنبورها به عسل‌اش تبدیل می‌کنند -
چشمانت!

من عاشق تو هستم
این گفتگو ندارد
این قلب پاره پاره
جای رفو ندارد

پنجـہ مے کشـב!
شاهین یاـבت
بر گنجشک خیالم
عجبببب شکارچی
ماهریست
او!!

شمس تبریزم، غریبی در جهان چون من کجاست؟
گرچه مشهور جهانم کرده مولانای من...

بـבهـڪارم بـہ آغوشܩ.
یـہ בونـہ جــان مثــل تـــو...

جمعـہ ها پایان هـفـتـہ نیست،
شروع موج جـבیـבے از בلتنگے هاست.

مـــا گمشـב گــــان...
בر בل یک خاطرہ اے בر בل شهریم.

من معتقدم خیلی از اتفاقای خوب،
از اتفاقای بد به دست میاد.

من و دلتنگی به انتظارت نشسته ایم
اگر زود برسی من قاتل میشوم
اگر دیر برسی آن قاتل من!

روزگار مجموعه ای از خوبی ها و بدی ها است ؛ چشمانمان را به روی خوبی هایش باز کنیم ..

گاهی نمیشه
از دست دوست داشتن یکی برداشت
حتی زمانی که ازش متنفری.

یک لحظه درد کشیدن
ارزش یک عمر افتخار کردن را دارد.

به نظر من طمع حس زیاده خواهی نیست هوس از دست دادن است

نشستـہ בر خیال من، בوبارہ چشم هاے او.
בوبارہ چشم هاے او، ز تن گرفـتـہ جان من.

بعضی وقتها آدم فکر می کنه
کسی رو خوب می شناسه.
اما در واقع فقط نقابش رو می شناسه!

گفتی که دیگه دل نمی‌دی به شعرم،
لب‌هام لرزید، چشمام گفت: وای نه...

بازنده‌ام، اما نه از سر ناتوانی
از سرِ دل‌دادگی...
که دل رو با رضایت، به تو سپردم.

باختم، ولی خوشحالم...
چون دل رو به کسی دادم که لبخندش، از هزار برد بیشتر می‌ارزه.