متن امین غلامی

رفتی و ما را چه گریان کرده ای با خنده ات...



تقدیم به روح استاد بزرگ سینمای ایران.
استاد اکبر عبدی عزیز.
روحت شاد و یادت گرامی... 🤲💐🖤

و شاید مــرداد بهانه ایست،
برای گرمتر به آغوش کشیدن هم...

به چشمان تو محتاجم.
بـــرای
اندکی دیوانــگی،
اندکی شعــر...

که به دور
چشم تو
میگردد،
این
ویرانه
دل...

هر شب از خیالت مملوم،
ولی در کنارم هیچ ندارمت.

میان این همه دلتنگی،
آغوش تو تنها را چاره است...

کاش یکی مثل خودم،
همیشه تولدم را یادش بود... کاش...

مــردادی بودن کافی نیستــ .
باید چنان گــرم و عاشــق باشی.
که دل یــخ بسته ی هر زمستانـی را آب کنی...

چنان درگیر رویاتم،
که دیگر نیستم با خود...

حسرتـــ یکـــ عمــر هـم آغــوشیِ تــtoـو.
مانـــد به دل رویــاهایـــم...

به چه کاری آید،
تن به دور از مستیِ آغوش او...

به تو فکر نکردن هم،
خودش یه جور فکر کردنه...

میان این همه آوار دلتنگی،
کجـــا افتــاده آغــوشت...

دل به غارت برده ای با بوسه ای...

که خیالش ترکـــ ما نکنــد.
مگـــر به وقتـــ مـــردن...

ترکــ تن میکنـد جــان،
در اوج فراقتــــ...

چون تو یاری داشتن،
عشق است به مولا عشق است...

گمان نمیکردیم سخت جان دهیم،
برای دمی زندگی کردن...

درد دارد مُردن، قبل از زندگی کردن...

ریشه بسته عشق تو.
در لابه لای قلب من...

سعی بر آن است،
که بی نام و نشان ترک دنیا نکنیم...

بوسه فقط نیمه شبان.
از ســر عشــق،
از ته اعمــاق وجـــود...

تمــام شبــم،
انتظار بوسه های دم صبحت را میکشد...

مگر به خواب مستی،
وصلت در دامان دل افتد...