من می روم و کلیدِ این خانه ی دلگیر را زیر هیچ گلدانی نخواهم گذاشت. دلتنگ که شدی آمدی نبودم نگرد! باران، هرگز شبیهِ آنچه بود به آسمان بر نمی گردد...
مرا برگردان به روزهایی که دمپاییِ کهنه ام را با جیک جیکِ نارنجیِ جوجه ای کوچک عوض می کردم و باران تنها آوازِ شادی بود در عروسیِ هاجر...
عشق فراموش کار است مانند کودکی که زنگ خانه ای را می زند اما فراموش می کند فرار کند مانند زخمی که فراموش می کند خوب شود مانند بارانی که فراموش می کند بند بیاید ...
آسمان که ابری میشود حتما دل آدمی گرفته است خورشید شرمنده میشود و پشت ابر پنهان میشود! فرشته ها اشک میریزند مردم به آن باران میگویند! میبینی؟! اهل آسمان همه برای این دل گرفته محزون اند! امان از اهل زمین که هیچ کس کک اش هم نمیگزد! آدم ها دچار...
و من هنوز هم به یادت زیر باران آرام و بی صدا خیس میشوم!
گونه ام را خشک کردم خیال تان نباشد باران بود باران اردیبهشت
چه با شکوهند ! اشک های مغروری که گره می خورند به تار و پود باران . . .
لبخند تو تازه ام می کند! درست مثل ترنم شمعدانی ها در خنکای باران نوبهار..
زن ها گاهی عاشقانه هایشان را دم می کنند و می شود همان چای خوشرنگ با عطر هل و دارچین که کنار حبه قندی از عشق ، چقدر می چسبد گاهی دلدادگی هایشان را هر شب همراه با عطر مریم در خانه می پاشند و هر صبح با تک بوسه...
نگاهم که می کنی ستاره می خندد ماه می تابد و عشق در دلم باله می رقصد.... . جهان کوچکم چشمان توست که دریا دریا بی تاب من است و به وسعت آسمان دلواپسم... . . آبی آرامم نام دیگر تو باران است که می باری بر من و تن...
همه باران دوست دارند اما من باد را.... باد که می وزد تنها چیزی که در خاطرم تداعی می شود یاد چشمان توست که تمام مرا به رقص وا میدارد باد که می وزد روحم تا بلندای بادگیرهای شهر می کشاند و نگاهم میدود در پی دیدارت دزدکی در میان...
دلبری های باران برای خیابان ها مرا یاد تو انداخت... در این زمستانِ بی برفِ خدا تو نبودی و فیل ها همگی یادِ هندوستان کردند... .
اسفند ماه انگار با یازده ماه قبلش فرق دارد. اسفند ماه صبور است، انقدر صبور که غصه های یک سال را روی دوشش نگه می دارد تا بهار بیاید و جان تازه ای به ماه ها بدهد. اسفند ماه گریه ها و دلتنگی ها و جدایی هایی را که ماه...
قوشه بزه بجم اگه شرشر بواری مرا از پا اِگانی برگردان فارسی: برنج خوشه زده شالیزارم اگر شرشر بباری مرا از پا می اندازی ماهرخ_حسنی خسارت باران به کشاورزان زحمتکش
تو را بی چتر می بینم زیر باران با موهای ریخته بر گونه تو را در ساحل می بینم تا مچ در آب می خرامی و می بری دل را تا افقی سرخ در غروب تو را در باغ انگور می بینم مست از شاهانی ی شراب نشده تو را...
جاری ی باران بهار گرمای آفتاب تابستان شکوه رنگ رنگ پائیز وقار برف زمستان از چه حرف می زنم؟ جمع فصلهاست فصل پنجم عشق
تو مثل سوگلی های قشنگ زمستان می مانی سرد ، بارانی آفتابی به اندازه ی شیرینی یک خواب زمستانی در میان بازوانت تو به تنهایی اندازه ی زیبایی های زمستان زیبایی آنقدر زیبایی که آدم دلش می خواهد با باران در آغوشت بگیرد با کوچه در آغوشت بگیرد با برف...
رفتم آسمان هارا تماشا کنم چشمانم به هرسو به هوای بویِ عطرِ تو تمام خاطره هارا گشته با یک چتر که خیس از سکوتِ باران خورده ی فاصله هاست رفتم باران ها را تماشا کنم سیلِ هجوم قطرات که بر سرِ تنهایی ام می ریخت و مرا تا انتهای رویای...
چند وقتیست حال و روزم خوش نیست هر شب انگار زنی غُرغُرکنان دارد رخت چرک هایش را با حرص تویِ مغزم میشوید مدت هاست به خوابم نمیایی...؟! تو مگر قول نداده بودی برمیگردی؟! از کدام کوچه رفتی آن شب؟! که من تمامِ شهر را وجب به وجب گشتم و نیافتمت...؟!...
آسمان، چشمانت گریه هایت باران گونه هایت چو افق وقت طلوع به شب خانه ی من آوردی روز را با قدمت
مینوازمت... نوشتن هیچ دردی را دوا نمیکند... قلمم را بگیر و ساز دلم را بیاور..... مینوازم تمام عصیان ها را.... تمام بودن ها را..... تمام رفتن ها را..... خوب میدانم گوشه قلب تمام انسانها یک صندلی خالی دارد.... تمام نبودن ها را کنارت بوده ام..... شعرهای ناسروده باران و بوسه...
همه ی ما گهگاهی از دلتنگی، هوای دل های مان ابری می شود؛ حتی بعضی مواقع ابرهای خفته در گلویمان صاعقه می زنند؛ و نم نم باران از گوشه ی چشم هایمان جاری می شود؛ و چنگ می زنیم؛ به خاطرات خاک خورده ی روز های آفتابیِ مان، با خود...
اگر همه ما تنها در حد اینکه در میوه فروشی میوهای خراب را کنار می زنیم تازه ها و سالم ترها را جدا می کنیم، افکار منفی را کنار میزدیم و فقط افکار زیبا، رنگارنگ سالم و هر آنچه که انرژی بخش است را به ذهن خود راه میدادیم، هر...
تا صبح کنارم بودی در تمام رویاها مثل نم نم باران باریدی، باریدی، باریدی و مرا باعطر عاشقانه آغشته کردی حالا نمیدانم خوابم یا بیدار صدایم می کنی؟
