متن تک بیت

دلی یا دلبری، یا جان و یا جانان، نمی دانم

همه هستی تویی، فی الجمله، این و آن نمی دانم

دیگر نرود به هیچ مطلوب

خاطر که گرفت با تو پیوند

یک لحظه روی تو بر سر بام نهان شد

ماه به دَر آمد، خبر آمد، رمضان شد...!!

ارس آرامی

دل نزد تو است، اگر چه دوری ز برم

جویای توام، اگر نپرسی خبرم

تواضع گر چه محبوبست و فضل بیکران دارد

نباید کرد بیش از حد که هیبت را زیان دارد

چه دردی بدتر از آن که بخواهی و نخواهد او
تو تا پیری کنی یادش ولی اصلا نداند او...

صد بار گفتم عاشقم ، هر بار دیدم فاصله...
از دست من تا دست تو صد سالِ نوری میشود

دلم به مهر تو صد پاره باد و هر پاره

هزار ذره و هر ذره در هوای تو باد

بی اختیار دلم برای تو تنگ می شود
با یاد تو جهنم ِدنیا قشنگ می شود

من سرم را شیره می مالم که یادت نیستم
پشت حجمی بی خیالی،دوستت دارم هنوز

خواهم زخدای خویش کنجی که در آن
من باشم و آن کسی که من می خواهم

بین اقبال منو قسمت او کاش خدا
گرهی سخت بیندازد و بازش نکند

خراب تر ز من و بهتر از تو بسیار است
همین بهانه ی آغاز بی وفایی ماست

شب نگردد روشن از وصف چراغ

نام فروردین نیارد گل به باغ

سفره نوروزیم را دل به یادت چیده است

لحظهٔ تحویل سالم ذکر لب هایم تویی

ارس آرامی

آخرین لحظه ی این سال کجایی بی ما؟
یار باید همه جا پیش عزیزش باشد

مثل آن شیشه که در همهمه ی باد شکست
ناگهان باز دلم یاد تو افتاد و شکست! :)

بی تو دل و جان من سیر شد از جان و دل

جان و دل من تویی ای دل و ای جان من

کم نشد از گریه اندوهی که در دل داشتم

پاک نتوان کرد با دامان تر آیینه را

بچرخ ای چرخ گردون و سوا کن ناکسان را
بزن غُره بر این افلاک و بیدار کن جهان را

رفته ای برگرد جانم ای تمام باورم
دلخوشم با یادت اما در کنارت بهترم

ز طاعت جامه ای نو کن ز بهر آن جان ور نه
چو مرگ این جامه بستاند ٬ تو عریان مانی و رسوا

بگذار هر چه داری و بگذر که هیچ نیست

این پنج روزه عمر که مرگ از قفای اوست

بی عشق زیستن را ، جز نیستی چه نام است ؟

یعنی اگر نباشی ، کار دلم تمام است