روزگار، نبودنت را برایم دیکته می کند و نمره ی من باز می شود... صفر! هنوز نبودنت را یاد نگرفته ام
ترجیح میدم با تو غمگین باشم، تا با دیگران شاد.
دیروز زنی را دیدم که مرده بود مثل ما نفس می کشید اما مرده بود... راستی یک زن چطور می میرد؟ یا لبخند به لب ندارد، یا آرایش نمی کند، یا دست کسی را نمی فشارد، یا منتظر آغوشی نیست... یا حرف عشق که می شود پوزخند می زند...
یک خاطره داریم و یک خروار شب ....
یه شیشه وقتی که میشکنه لبش تیز میشه بعدش میخوای آدمی که دلش شکسته همون آدم سابق باشه…
شب میلاد من ِ بی کس و کار است ولی باید امشب بروم شام غریبان خودم
تو از همه به من نزدیکتر بودی... و رفتنت مرا از همه غمگین تر کرد... به من بگو آخرین شاخه... چطور می شکند...
ای بنده ی من با وجود من چرا غمگین و نگرانی!؟ حتی اگر طناب طاقتت به باریکترین رشته ی ممکن رسید نترس ، من هستم
غمگینه که بخوایش و نخوادت و غمگینترش اونه که بخوادت و دیگه نخوایش. .
گاهی اوقات همه چیز میشه یک خط ، یک افق و نارنجی غمگین گاهی هم شب است هم روز
من درون خویش طغیان میکنم؛ زندگی آرام است. من مدام فریاد میزنم؛ زندگی سکوت میکند. درد تا مغز استخوانم تیر میکشد. زندگی با خنده ای بر لب سیگار میکشد، و دودش به چشم من میرود. او چقدر خونسرد است؛ و من خون گرمم را بر پیشانی او میمالم، تا دشواری...
باغِ صبور و خسته از دیماه غمگینش برفی بدونِوقفه میبارد به تسکینش
هر آدمی رنج هایی در دل دارد که از دیگران مخفی میکند، بیشتر اوقات شخصی را که سرد خطابش میکنیم در اصل غمگین است...
گاهی شادترین غمگین جهانم....
من به قربان خدا چون که مرا غمگین دید بهر خوشحالی من در دلم انداخت تو را ... ️️️
آدمهای موفق همیشه دو چیز بر لب دارند: لبخند و سکوت لبخند حلال بسیارى از مشکلات است و سکوت روشى است براى دوری از مشکلاتِ بیشتر ... بودا
خدایا هر شب به آسمان نگاه می کنم و می اندیشم در این آرامش شب چه بسیار دلها که غمگین و پر اضطرابند خدایا تو آرام دلشان باش... .
کسی که بدونه شما ناراحتید و بزاره با اون حال روزهاتون رو سپری کنید.... و شب ها غمگین بخوابید، هیچ کسی تون نیست!...
ای کاش راه خانه را گم کرده بودم روزی که دیدم کفش هایت پشت در نیست
روزی گفتیم فقط مرگ میتواند ما را از یکدیگر جدا کند مرگ دیر کرد و ما از یکدیگر جدا شدیم!
هوای سرد بهانه بود قلبت برای دیگری می لرزید
اون که تو خودخواهی هات مرد... دل من بود...
هوا هوای جدایی هوای تنهاییست ...
برای پاییز امسال رنگی نمانده...