خوابم زخمی است خجالت روی شانههایم میافتد و بوی تو، سرد و نرم، در رگهایم میچرخد زیر چتر تنهایی باران را قدم میزنم بیآن که دفتر خاطراتت تکان بخورد و من در میان سکوت و فاصلهها به دنبال واژهای میگردم که دوباره دستها و بدنهایمان را به یکدیگر پیوند دهد
هوا امروز طعم تو را دارد
گاهی دلم می خواهد فقط بنشینم ، به تو فکر کنم وهیچ نگویم نه از دلتنگی ، نه از فاصله نه از بغضی که هر شب لای نفسهایم جا خوش کرده تو فقط باش........ در گوشه ای از جهان که هوا هنوز عطر بودنت را دارد همین کافی است برای...
دست بر پیشانیام بگذار! تب دارم هنوز صبح دارد میرسد از راه و بیدارم هنوز خشکسالی آمده اینجا ولی من بعد تو تکه ابر کوچکی هستم که میبارم هنوز شیشهی عطر دلم با رفتنت خالی نشد اینهمه سال است از بوی تو سرشارم هنوز هیچکس از شانههایم جز تو باری...
تو نیومدی... تو اتفاق افتادی. مثل خوابِ ظهرِ تابستون، بیصدا اما انقدر عمیق، که تنم هنوز بوی بودنتو میده. من نگفتم دوستت دارم... بدنم گفت، نگاهم گفت، نفسهام وقتی حوالی تو کند شدن، گفتن. تو اومدی توی من، نه با دستهات، با بودنت. و حالا هر شب، من یه تکه...
عطر تو را نفس زدم، درونِ سینه آن قدر که آه هم که می کشم، بوی تو پخش می شود
نسیم زمزمه کنان: گل های رازقی بوی تو را دارند! لیلا طیبی (رها)
امروز در باغ عجیب کنار خانه ام، من علف کوچکی را برای آن که بوی تو را می داد بوسیدم. من تو را می بویم و کنار اشیای زیبایم می گذارم.
گرچه تنت را هنوز لمس نکرده تنم بوی تو را می دهد هر نخ پیراهنم
عاشق جمعه ها هستم هوایش بوی تو را دارد...
تو می خواستی بروی من می خواستم بمانی باورمی کنی یانه!؟ نمی دانم. دلم برایت تنگ می شود وقتی هوا می گیرد باران می زند برگها می افتند کوچه باشد یا خیابان شهر یا زندان فرقی نمی کند دلم برایت تنگ می شود. * حواست به نبودنت هست یا نه!؟...
نکند بوی تورا باد به هرجا ببرد... خوش ندارم دل هر رهگذری را ببری...!
نکند بوی تو را باد به هر جاببرد خوش ندارم دل هر رهگذری را ببری
با جرعه ای ز بوی تو از خویش می روم