متن تک بیت

روسری را طرح لبنانی ببندی یا نبندی،
زلف بر صورت بیفشانی، نیفشانی قشنگی!

پروای پنج روز جهان کی کنم که عشق

داده نوید زندگی جاودانیم

شاعر شدی که کوره ی اندیشه باشی
با عشق و با حقانیت، هم پیشه باشی

• شاعر: سیامک عشقعلی

شیرین ننماید به دهانش شکر وصل

آن را که فلک زهر جدایی نچشاند

لذت وَصل نداند مگر آن سوخته ای
که پس از دوریِ بسیار به یاری برسد

ماه من! در قفس پنجره ها، گریه نکن! غصه نخور!
می رسد آخرش آن فصل پر از خنده ی ما، غصه نخور!

شاعر: سیامک عشقعلی

موی فر داری شما و دلربایی میکنی
دلبر مو فرفری ،در دل خدایی میکنی!

بوسیدمش وقت اذان یارب ببخشایم، ولی

آمد ز مسجد حکم این (حِیّ عَلی خیرالعمل)

ارس آرامی

ساقیا امشب صدایم با صدایت ساز نیست
یا که من مست و خرابم یا که سازت ساز نیست

من حسودم!؟ نه به ولله؛ فقط دوست ندارم
سر بر تنِ هر کس که تو را خواست بماند

من دِلِ نفرین ندارم، پس دُعایت می کنم:
بعد من دلدادهٔ یاری شوی، مثل خودت!

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش

هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

هستی وُ در جهان من جشن است
نیستی... خاک بر سرِ عالم

صحبت از ماندن یک عمر بماند به کنار
قَدر نوشیدنِ یک چای بمانی کافیست…

ما را به غم کردی رها ، شرمی نکردی از خدا
اکنون بیا در کوی ما ، آن دل که بردی باز ده

درختی ام که پر از قلب های کنده شده است
ز خالکوبی غم های یادگار پرم

ای غایب از نظر به خدا می سپارمت
جانم بسوختی و به دل دوست دارمت

تو سرگرمِ تماشایی ومن گرمِ تماشایت
تماشای تماشایت تماشایی تماشایی ست

روزهای کودکی ام دلخوشی ها کم نبود
یاد دارم مهر بود و مثل حالا غم نبود


مهدی قربانی کوهبنانی ( چلچله )

ای رفته ز دل، راست بگو! بهر چه امشب

با خاطره ها آمده ای باز به سویم؟

دلخوشی یعنی همین یعنی میان غصه ها
یک نفر باشد که با یک بوسه درمانت کند



اعظم کلیابی ( بانوی کاشانی)

ابر و خورشید و شب و ماه و فلک گم شده اند

از همان صبح که چشمان تو تابیده به شهر

ارس آرامی

صد بار اگر دایه به طِفل تو دهد شیر
غافل مشو ای دوست که مادر شدنی نیست

تو صاحب زیباترین قلب جهانی
ایکاش تا هستم کنار من بمانی