[گویا] عزیزم گویا که دلتنگم شده ای؟! به این خاطر است که احوالت را نمی پرسم خدا می داند که بعد از مرگ هم دیگر در طلب عشق، دست دیگری را نخواهم گرفت. ... عزیزم گویا نمی دانی و خیالات عجیبی با خودت کرده ای! نمی توانم خودم را به...
جا ماندم می خواستم پرنده باشم و پرواز کنم حال اکنون درخت ام با عمیق ترین ریشه هایم جا ماندم!
من اما می توانستم همه را دوست داشته باشم اگر دوست داشتن را با تو شروع نکرده بودم.
اگر هر آواره با خود شعری بیاورد چه خواهد شد؟ آیا اروپا دیوان بیدلی نخواهد بود؟ با کلماتی گیج و عمیق با حرف هایی از تاک های دمشق و بلخ مدیترانه چطور دلش آمد تو را با شعرهایت غرق کند؟ دریا چگونه توانست این همه شعر را بنوشد و مست...
اگر دره بودم ژرف در رودخانه ام پنهان می کردمت دریا اگر بودم سمت گردابم می بردمت اگر سیلاب بودم در تو می ریختم جاده اگر بودم زیر سنگینی ات می آرمیدم . اگر انگور بودم اگر شراب تمام شب سرمستت می کردم گندم رسیده اگر بودم می پوشاندمت از...
ای زنانی که از آغاز تاریخ با پای برهنه انگورها را لگد کرده اید. ای زنانی که در اروپا در بندِ کمربند عفت بودید. ای ساحره هایی که در قرون وسطی زنده زنده سوزانده شدید. ای نویسندگان قرن نوزدهم، که کتاب های خود را با نام مستعار مردانه نوشتید تا...
نمی دانم به اندازه ی کافی در چشم تو زیبا هستم یا نه یا شاید زیبا هستم و همین اندازه کافی ست. هربار پیش از آن که ببینمت پیراهن ام را پنج بار عوض می کنم از خودم می پرسم کدام شلوار جین هیکل ام را چنان وسوسه انگیز می...
هنگامی که از خودت می پرسی عشق چیست دو دست آتشین را تصور کن که در هم گره خورده اند دو نگاه را که در هم گم شده اند دو قلب را که در برابر وسعت یک احساس به لرز افتاده اند و چند کلمه را تصور کن برای جاودانه...
■جاده ها را به درخت ها واگذار کنید ما نیازمندیم ما به دهقانان، به شاعران، به مردمانی که نان پختن بلدند به مردمانی که به درخت ها عشق می ورزند و قدر نسیم را می دانند نیازمندیم به جای آمار و ارقام سن رشد، آمار سن توجه به ما ارائه...
در زندگی روزهایی هست روزهایی پر از باد روزهایی پر از خشم روزهایی پر از باران و پر از درد روزهایی پر از اشک اما بعدتر روزهایی فرا خواهد رسید مالامال از عشق که به ما شهامت قدم گذاشتن در مابقی روزها را می دهد. ■✍: رومانو بتتالیا [ Romano...
وقتی که شب باران می بارد بارانی دل انگیز که بوی گل می دهد. انگار هزار لب دعا می خواند انگار هزار عاشق نجوا می کند. محمد صالح- شاعر ازبکستان ترجمه : رسول یونان
قشم نجف زاده: یادت هست بالای کوه توپ بازی می کردیم؟! وای... این نیز یادت نیست. ترجمه : رسول یونان
ناظم حکمت: تو را دوست دارم چون نان و نمک چون لبان گر گرفته از تب که نیمه شبان در التهاب قطره ای آب بر شیر آبی بچسبد! تو را دوست دارم چون دقایق شک ّ انتظار و دل واپسی هنگام گشودن بسته ای بزرگ که از درون آن بی...
صُلح، خوابِ کودک است، صُلح، نانِ داغ است بر سفره ی جهان، صُلح، گشتن عاشقان در سایه سار درختان است، صُلح، زمانی است که توقف اتومبیلی در خیابان هراس برنمی انگیزد، صُلح، زمانی است که در گودالِ بمب ها درخت بکاریم، زندان ها را کتاب خانه کنیم، برادرم دستت را...
در 1902به دنیا آمدم دیگر به شهر زادگاهم بر نگشتم اصولأ بازگشت را دوست ندارم در سه ساله گی نوه پاشایی بودم در حلب در نوزده ساله گی دانش جوی دانشگاه کمونیست مسکو در چهل و نه ساله گی بار دیگر به دعوت کمیته مرکزی در مسکو از چهارده ساله...
