شعر

زیر باران با خیالت رمز و رازی داشتم
با دو چشم مست تو راز و نیازی داشتم

با تمنای رخ زیبای تو ناز آفرین،
غرق دریای نیاز و چشم نازی داشتم

شانه ات را آرزو کردم که بغضی بشکنم
با دلی باران زده پر سوز سازی داشتم

شب که آمد...

دوباره شب شد و چشمم بر آسمان افتاد
شبی نبوده که بی غم سحر شود ای داد

شب، آستان نیاز من و غریبی هاست
همیشه مانده در این شب به سینه ام فریاد

مرا که بی کسم اما در این غریبی ها
همیشه لغزشِ اشکی نوازشم می داد

پرندهٔ قفسم...

شنیده ام ز پنجره سراغ من گرفته ای؟

هنوز مثل قاصدک میانِ کوچه پرپرم

ارس آرامی

بنشین تا نفسی هست نگاهت بکنم
نظری نیک به رخساره ماهت بکنم

شرر افکنده به جانم رُخِ عاشق کُشِ تو
چه کنم شرم زچشمان سیاهت بکنم؟

لشگرِ فاتحِ گیسوی شرابی رنگت
همه برصف شده تا تَرکِ سپاهت بکنم

دلِ مجنون صفتم ناله کُنان می گوید
که خودم را نکند غرقِ...

دوباره می نویسمت کنارِ بیت آخرم
و چکه چکه می چکم به سطرهای دفترم

تو تازیانه می زنی به زخمهٔ خیال من
من آب و دانه می دهم به خوش خیالِ باورم

تو مثل ماهِ برکه ای و من غریق مست شب
دوباره تو دوباره من شناوری، شناورم

شنیده ام...

عشق من جهان همیشه با تو یار نیست
نام و کام با تو روی یک مدار نیست
خوب بوده ای تو بد نبوده ای ولی
طبع روزگار با تو سازگار نیست
هیچ گاه طالع ات و انچه سهم توست
غیر زخم های سرخ بیشمار نیست
روی صندلی کنار میز تو...

می رسی و هوای فروردین ،جای باران گلاب می بارد
از هوای گرفته ی اسفند ، برف نه؛ حبّه قند می آید

ای عشق چه خوش به این جهان آمده ای
وارد شدی و از آسمان آمده ای

این قلب و ُ دلِ من هدفِ نابت بود
بر خال زدی ، رقص کنان آمده ای

از بدوِ ورودِ تو به قصرِ قلبم ،
شاهنشهی و بر آستان آمده ای

ای حضرتِ عشق...

شانه هایم را بر احساسِ تو خالی می کنم ،
خاطراتم را به لطفت خوب وُ عالی می کنم !

لحظه ها را با شکوهِ بودن وُ آرامشت ،
مثلِ تن پوشِ غرور و ُ تیز بالی می کنم !

با تو آن بانوی نارنج و تُرنجت می شوم ،...

لذت وصل نداند مگر آن سوخته ای

که پس از دوری بسیار به یاری برسد

من تماشای تو می کردم و غافل بودم

کز تماشای تو خلقی به تماشای منند

ارس آرامی

از عمر چو این یک دو نفس بیش نداریم

بنشین نفسی تا نفسی با تو برآریم

بویِ شور انگیزِ باران میدهی
با نگاهت بر دلم جان میدهی
بسڪہ خوب ومھربان و صادقی
بر دلم عشقی فراوان میدهی

هرچه به جز خیال او قصد حریم دل کند

در نگشایمش به رو از در دل برانمش

در جهان بال و پر خویش گشودن آموز

که پریدن نتوان با پر و بال دگران

تا سایه ای چون تو مرا بالای سر باشد
زیر سرِ شب های من باید سحر باشد

من با تو فهمیدم به جمعیت نیازی نیست
گاهی جهانت می تواند یک نفر باشد

از هیچ طوفانی در این عالم ندارم باک
کوهی شبیه تو پناه من اگر باشد

کم کرده ای...

سلام حضرت احساس ! یار دلبندم !
دلیل حال خوشم ! عشق بی همانندم !

خبر نداری از احساس من ، نمی دانی...
از اینکه یار تو هستم چقدر خرسندم

به قبله ی چه کسی جز تو رو کنم وقتی...
به رسم دین محبت تویی خداوندم

به سرزمین دلم تا...

دوست دارم رد شدن از کوچه ی پاییز را
دوست دارم این دل انگیزِ ملال انگیز را

آسمان سرخ است چون جام شراب و ابرِ مست
بر زمین می ریزد این پیمانه ی لبریز را

خاطرات مرده سر از سینه بر می آورند
تا ببینی پیش چشمت روز رستاخیز را...

ای آنکه بی تو چشم و دلم را قرار نیست
از من سلام و از تو علیک انتظار نیست
از بام نخوتت به دلم سنگ میزنی
از کوچه ات به خیر کسی را گذار نیست
در اعتلای عشق تو جستم خلود را
غافل که جز به فتنه تو را اشتهار...

خسته ام با دل زارم چه کنم
شب مهتاب که شد
با تو،نگارم،چه کنم...
وقت صبح وقت اذان
وعده یاران که رسید
با در میکده و بوسه یارم چه کنم
بوسه یار کجا عاشق دلدار کجا
من دیوانه بدنبال نگارم
چه کنم
خسته ام با دل زارم چه کنم...
خسته...

چشم و ابروی خشن از بس که می آید به تو
گاهی آدم عاشق نامهربانی می شود

پدر، معنای ماندن تا همیشه
پدر، حایل میان سنگ و شیشه
پدر، باشد ستون خانواده
پدر، کوهی همیشه ایستاده
پدر، مرهم برای زخمهامان
پدر، باشد نشان عشق و ایمان
پدر، سنگر برای مشکلات است
پدر، چون آبراهی در فلات است
پدر، عاشق ولی آرام و تنها
پدر، باشد برای عشق...

رسید فصل بهاران و زایش پیوند
گذشت قصه سرما و تابش اسفند

خجسته باد که آمد صدای پای بهار
درود باد به این حال و بارش لبخند

عشق یعنی تو و آن لحظه ی بی روسری ات
رقص گیسوی به هم ریخته و دلبری ات