متن عاشقانه

زنبوری تربیت میکنم و به باغ شما میفرستم برای نوشیدن از شهد آن گل که تو بوییده ای

و چه درد شیرینیست مبتلا به نیشِ آغوشته به نفس های تو....

مأوا مقدم زاد

ترجیح من؛
نمیدانم که من در ذهن و قلب تو چگونه ام، اما تو در من هر لحظه را به حیات مشغولی...
صبح که روی صندلیِ جلوی آیینه ات مینشینی و شانه را روی تارهای سیاه روی سرت میکشی، من با نوای خوشِ ویالون گونه ی گیسوانت بیدار میشوم.
عصرها...

آغوشت
پایتخت مهربانی ست
و دستانت
پلی
به سرزمین خوشبختی .

نصرالله عسگری

نگذار دوستت دارم هایت
میان دلت خاک بخورد
در مکتب عشق فریاد دلنشین است
و سکوت گوش خراش
دوستت دارم هایت را فریاد بزن
که در صفحه های تقویم
روزی به نام مبادا
وجود ندارد


مجید رفیع زاد

قد یک جنگل درخت من قلم دارم نیاز
تا که بنویسم تو را ای گل خوش عطر ناز

می کشم قلب تو را مثل برگ زرد مهر
می سرایم من تو را با قلم اما به شعر

تا تو هستی در دلم می شوم نقاش تو
هر نفس از عمر...

اگه بوی بهار نارنج، یه ماه از سال همه رو مست و دیوونه ی خودش می کنه،
پس من مست ترین و دیوونه ترین آدم روی زمینم.
بوی دستات، بوی آغوشت، عطر تنت.. .
از اینا بهتر و موندگارتر عطری هست؟
بهار نارنج همیشگی خودمی!

عشق یعنی دل پریشان است و پیر
عشق یعنی غصه خوردن سیر سیر
عشق یعنی احتیاجِ یارِ غار
عشق یعنی ضعف و سستی پیش یار
عشق یعنی مست چشمانش شوی
عاشق و رسوای زُلفانَش شوی
عشق یعنی خون باشد در رَگَت
عشق یعنی روح باشد در تَنَت
عشق یعنی زندگی...

منو با گرمی دستات
دوباره غرق رویا کن
بذار گم شم تو آغوشت
واسم عشقو تو معنا کن
کوثرمرادی فر❤

دست هایم
دوری از دامنت را
باور ندارند !
گل های پیراهنت
همیشه سیراب
از اشک شوق من بودند
افسوس
فاصله بهانه ای شد
تا همیشه دست هایم
از دامنت کوتاه بماند


مجید رفیع زاد

ای کاش
ختم به خیرهایمان
ختم به عشق می شد !
تا دیگر
حسرت گره
بر دل دست هایمان
باقی نمی ماند


مجید رفیع زاد

ولنتاین ... چه واژه ی نا مفهمومی.
کافیست در افکارم خطور کنی.
و عشق مثل جیوه ای از من بالا می آید..
تاریخ چه شمسی چه میلادی...
در کنارت هر روز ... روز عشق است .

بوسه ی چشم تو بر شعر من ای یار خوش است
شاعر چشم تو بودن به چه بسیار خوش است

از تو دل کندن و دوری به خدا ممکن نیست
بهر تو شعر سرودن با دل زار خوش است

شهره ی شهر تویی غیر تو دلداری نیست
دل سپردن به...

چشم هایت را
میان ابیات شاعران دیدم
صدای تحسین تو را
با هر سپید و غزلی که می خواندی ، شنیدم
شعرم را حلالت نمی کنم !
که تنها محرم چشم هایی بود
که اکنون میان
ابیات شاعران دیگری
پرسه می زند


مجید رفیع زاد                                   

برای دیدن آن چشم ها، با چشم پر شوق آمدم و با چشمانی تر گونه هایی خیس به کلبه تنهایی ام بازگشتم! به هم می آمدید!
دردهایم به کنار کاش خبر میدادی،سر راه،برای دلبر خندانت گل می خریدم!

دهانم را دوختی !
حرفی با تو نزنم
اما نمی دانستی که چشم های من
زبان من است
و من با چشم هایم
عشق را فریاد می زنم


مجید رفیع زاد

مثلِ باران افتادم به دلَت
راست می گویند هر اُفتادنی پایان کار نیست،
این افتادن آغازِ دلدادگیست.

آری ...!
راستش را بخواهی ؛
من کم دارم!!!
تو را در لحظه هایم؛
وجودت را در آغوشم ،
وعطر تنت را در مشامم...

حوالی عشق
آنجاست که کلیدِ خانه مان یکی شود...
بالینمان یکی شود...
غصه هایمان یکی شود...
شادی هایمان یکی شود...
حوالی عشق ،جایست که چهار گوشه اش بنامِ عشق من و تو شناخته شود..

از «تو» ممنونم
که دوستت دارم!

تو
میتوانستی جورِ دیگری باشی،

جوری که...
هرگز نتوانم دوستت بدارم...!

تو
رنگ می دهی
به لباسی که می پوشی
بو می دهی
به عطری که می زنی
معنا می دهی
به کلمه های بی ربطی
که شعرهای من می شوند…. .

بار اول که دیدمت
چنان بی مقدمه زیبا بودی
که چند روز بعد
یادم افتاد
باید عاشقت میشدم..!

تو رفتی و قلم را با خودت بردی
و من ماندم
با یک دفتر خالی
و ذکر لب
که جانم کاش که بودی


مجید رفیع زاد

هلال ماه می شوند
عاشقانه هایم
بر چشمان شب

چامک

دیگر رنگی ندارد !
حنایت را می گویم
حتی اگر تمام شهر را
حنابندان کنی ؛
دیگر روشنی بخش
قلب عاشقم نیست
چشم هایت را می گویم
حتی اگر آن را
به رنگ آبی دریا کنی ؛
بگذار سهم من از تو
تنها پریشانی گیسوانت باشد
که تا ابد قلبی...