متن نوشته های خاص

زندگی
لباس عروس اجاره ایست
که خوشبختی را
به تن هیچکس نمی آورد
یک لنگه دستکش توری اش هم
به من رسیده
که این فکرهای بازیگوش
سوراخش کردند
تازگی ها شنیدم
آدم از فکرهایش
باردار می شود
من مردهای حامله ی زیادی دیده ام
دیشب بچه ی یکی از این...

گرگ عاشق آهویی شد ، تمام دندان هایش را کشید ؛
که او را نخورد ...
آهوی او رفت
حالا او مانده و بره هایی که
به او میخندند !
مراقب تصمیم هایی که میگیریم باشیم

همه از خدا اولاد پسر می خواهند
پسر را برای ادامه نسل پدر می خواهند
آنگاه که پدر پیر و سالخورده شد
پسرش درگیر زن و پرستاری پدر را ز دختر می خواهند

گفت: چرا گریه می‌کنید، خانم‌جان؟ این اشک‌ها نرم می‌کنند دل را. سبک می‌شوید با این اشک‌ها. نگذارید سبک شود دلتان، خانم‌جان! سخت باشد بهتر است این دل. دوام می‌آورد. می‌ماند!

خدایا اگر هستی
کجا هستی
خدایا در کجا فقط به تماشا نشستی
هر چه هست
تو نیز به امید ما نشستی

در این دیار که در آن زنده ایم
باید مرحوم باشی تا محبوب شوی
باید در گور شوی
تا در خوابهایشان و در خاطراتشان افسانه شوی، افسوس

این ٤ تا "اگه بجا نباشه"
خودتو نابود میکنی
«سکوت»
«مهربونی»
«گذشت»
«بخشش»
واسه آدمی که نمیبینه
قدر نشناسه
وقیحه
و بی شعوره
ارزش نداره خرج کنی

✍🏻واحد پولِ این دنیا فقط یه چیزه،
نه طلاست،
نه دلاره،
نه ملکه،
بزرگترین دارایی تو...
«*عمرته*»
و افرادی که دور و بر تو هستن؛
دارن وقت تو رو میگیرن
که در واقع دارن عمرتو بالا میکشن،
این بزرگترین کلاهبرداری تاریخه
پس حواست باشه که این دارایی رو
کجا داری...

ما آدما همیشه صداهای بلند رو
میشنویم ، پررنگ هارو میبینیم
و کارای سختو دوس داریم
غافل از اینکه خوبا آسون میان
بیرنگ میمونن
و بیصدا میرن!

دو تولد، دو پسر،
یکی شاهزاده و در کاخ
دیگری
گدازاده ای در انبار کاه
خالق، این برابری انسانهاست
یا انتخاب بر اساس ژنهاست
افسوس که عدالت فقط در قصه هاست

"آدم دوستانش را از دست نمیدهد، دشمنان مخفی اش را پیدا میکند، دوستان واقعی هر اتفاقی بیوفتد تا پایان دوست می مانند."

ما دو دسته ادم موفق داریم
یه عده موفق شدن
یه عده رو موفق کردن

اونی که موفق شده ، از نابودی به اوج رسیده

اگر بگردید تو زندگیش ، یه نقطه‌ای بوده که برخورده بهش ، فک نکنید یه بار برخورده ، نه ، بارها برخورده و یه جایی...

سکوت بهتراز فریاد ست
تبعیض و طبقاتى بهتر از عدالت ست
تعظیم جلوى ظالم بهتر از ایستادگیست
چه کشور وارونه ى
اینترنت پرو عنوان اشرافى شما ها ست
وقتى عدالت نیست دم از چى میزنى اى دوست

دل تنگم براى ازادى
دلتنگم براى عدالت
سهم من از اینترنت شده محدودیت
سهم تو از اینترنت شده ازادى ورها بودن
شکاف بین من وتو
اینترنت پرو هست اى دوست
اینترنت ارباب
اینترنت اغشته اشک
بس کن
توى این جامعه
عدالت على وار کووو

مسئولیت دارد حرفهایمان
مبادا زرد باشند
و
وجود دیگری را بچلانند

نسرین شریفی

هرگز بازگو مکن اّسرارِ دلت را
من که می گویم جایش همان دل اّ ست
که حتی اگر با خودت   هم حرف بزنی
باگوشهایِ درازِ  موشهایِ دیوار چه خواهی کرد؟
که به تاراج میبرند چه راحت
وناشرانِ زِبّر دست کتابش رابه چاپ میرسانند

نسرین شریفی

همه چیز رو باید محیا کنم
همه شاد و قشنگ
همه چیز آروم

حالا دیگه وقتشه بری
وقتی مدیون نیستی
وقتی نگران هیچ کم و کسری واسشون نیستی
وقتی دیگه واسه بودنت میلی نیست
حالا دیگه خوبه بری
خیلی قشنگه
خیلی
میری و اون رفتن یعنی تا ابد موندن

امن باش. هر چی بودی باش ولی امن بودنت و نفروش. بی شرف باش، عوضی باش، دروغگو باش، دزد باش، حسود باش ولی از اعتمادی که یه روز بهت کرده، سو استفاده نکن. از نقطه ضعفی که خودش بهت گفته، ضربه نزن. با همون چاقویی که خودش داده دستت، زخمیش...

حوالی فصل پاییز که می شود
مادرم می گوید:
هوای الان دزدست...
لباسی گرمتر بپوش...
سال های گذشته خنده ام می گرفت...!
اما امسال به حرف های مادرم رسیدم...
غرق افکارم بودم،
نسیمی وزید،
آرام و قرارم را دزدید و رفت...

عاشقِ جوانک با پوشش غربی دیروز ؛ دخترکی شرقی بود و اما پس از سالها همان دخترک ؛ زن غربی شده امروز ؛ دیگر عاشق مرد میانسال چروک چهره و محاسن سپید شرقی امروز ؛ همان جوانک غربی دیروز نیست...
وقتی او این داستان را شنید دستی به سر بی...

ساده نباش !
به حرف هایشان توجه ای نکن ...
این را منی به تو می گویم که از دل یک بحران بیرون زده ام ،
می گویند دوستت دارند تا تورا رام کنند ،اما از من میپرسی این یک جا باید حواست به رفتارشان باشد ، باید ببینی زمانی...

رفتن ها گاه چقدر خوب اند
انگار سبک می شوی از خودت …
مثل وقتی که رفتم از دلت
مثل روزی که ندیدی مرا
مثل آوازی که خواندی، آن شب
مثل من که خندیدم و نمی دانم ، چرا؟
مثل تو که رفتی از یادم
مثل من که یادت افتادم.
 ...

گفت حواست به آدمای اطرافت که مثل کاکتوس زندگی میکنن باشه؛ گفتم مثل کاکتوس؟ منظورت چیه؟
گفت آدمایی که مثل کاکتوس هستن، نیازی نمیبینی دائم حواست بهشون باشه، نیازی نمیبینی هرروز خاکشونو چک کنی تا مبادا خشک نشده باشه، ترس پلاسیده شدنشون رو نداری و به خیالت خیلی مقاومن و...

‏ما بیش از اندازه قوی بودیم، به کسی تکیه نمی دادیم با کسی از دردهایمان نمی گفتیم و از کسی کمک نمی خواستیم، ما به قیمت همین قوی بودن، از پا درآمدیم! قوی بودن را برای ما بد تعریف کرده بودند..