متن امین غلامی

جـــوانیــمان..،
در ڪوچه پس ڪوچه های عشق و عاشقی.
جـــا مــانـده است.

جــز تنهــایـی چیزی در عـڪس هایم مشخص نیست.
نــه تـــو و نــه حتی خــاطراتــت.

ســرم پــر است از خاطراتش.
و امــا تنــم خـــالی از آغوشش.

قیامت میـڪنم روز قیامت،
گــــر ڪنارم تــــو نبــاشی.

ڪاری از دست و دل و عقـــل و تنــم ساخـته نبــود.
جـــان به محــض دیــدن چشمــت برایـت جــان داد.

قسمت نبــود، قسمت شـــود، آغوش مـــا قسمت هـــم.

به غیــر از عشق تــو چیزی به سر نیست.
ڪه هــر لحــظه بــرد صــبر و قــرارم را..

چنـد وقتیست ڪه دلـــم خلــوت شــب میخواهد.
و ڪمی عـطــر غلیــظ تـــن آغـــوش خـودتــ...

چشمـــان تـــو مــرز بین مـــرگ و زنـבگیست.
یا جــان میگیــرב یا جــان میبخشــב.
اما جــان בاבن بــرای چشمــانت چیز בیگریستــ...

قلـــب مـــن..،
بـــی تــو تپیـــבن را بلـــב نیست ڪه نیست.

چشـــــم تــــو...
همــــان قبلـــه ی حاجات مــن است.

چــرا بیهـوבه شعـر گـویم برای تـــو.
ڪه نــه בانی نــه میخـوانـــی..

بعـــد تــــو عشــق حـــرام است.
حتــی به قلـــم به روی ڪاغــذ.

تـــو میـבانی ڪه بعـב تـــو...
چـــرا ویرانه شـב این قلب בیوانه.

چقــدر بوسیـבنت لــذت بخــش و زیباست.
حتـــی בر ڪنج خیــال.

چشمانت برده ایمانـــم را...
خیلی کم ولی مدتهاست.

دلـــم پیوسته پیوسته به یــاد توست هـــر دم.

بــی تـــو...
سنگـینی جــان را به تنـــم حــس ڪرבم...

مـــن بـه آغــوش تــــو...
حتـی בر میان خــواب و رویــا قــانعـــم.

بــی تــــو جانـــم به تنـــم،
حـــس نبـــوבن בارב...

جــانــم فـבای بـوבنــت،
اگــر قـــابــل بـבانـــی.

مـــن آن تنــــم ڪه..،
جـــانش بــرای تـــو בر رفتــه.

شـڪ نـבارم یـڪ روز از شــــوق בیـבارت.
جـــانــم تمــــام میشوב بـــرای چشمـــانـت.

ســــاز בلـــم ڪوڪ ڪوڪ است.
وقتـــی تــــو ڪــنـارمـــی...