متن دلنوشته

گاهی خبر دلتنگی رو چگونه باید داد؟
بایک جمله ساده!
با یک آه!
با یک اشک!
چگونه؟....
برای دلتنگی هیچ بهانه ای نیست ،برای گفتن
جز یک جملهٔ...
بی معرفتی کسی که دنیا دنیا دلتنگش هستی،
خیلی دلتنگ!

آدمِ گرسنه، فست ف‍ود را به یک فسنجان
ترجیح می دهد. چرا؟ چون صبر و تحمل
ندارد، گرسنه ست، طاقت گرسنگى را ندارد.
آدمى هم که روحِ گرسنه دارد، بدنبال سریع
ترین روش ها می رود تا گرسنگى روح
خود را برطرف سازد. روح گرسنه با چه
سیر می شود؟...

بعضی آدما موندنی نیستن،،هرچقدم بخوای خودتو بخاطرشون ب آب و آتیش بزنی باز ی بهونه ای برا رفتن دارن،،اما خدا نیاره اون روز رو ک بخوان یهو برن،،،من میگم هیچ رفتنی مث یهویی رفتن آدمو زمین نمیزنه...و اونجاس همش ی سوال تو ذهنت اکو میشه،ک چرا یهو رفت؟!
و اون...

آدما رو یهویی ترک نکنین،،یهویی احساساتشون رو نادیده نگیرین،،،شاید با همین یهویی رفتناتون کاری کنین ک دیگه نتونن ب کسی اعتماد کنن و یاشاید همیشه چشم انتظار برگشتنتون بمونن..!:)



ماه نوشت🌙

خیلی سخته بیاد ناشناس بت پیام بده و بگه؛منو نمیشناسی ک درسته؟! وتوام برا اینکه  بتونی بیشتر کنار خودت داشته باشیش،تظاهر کنی ک نمیشناسیش،،،واونم بیشتر از قبل با حرفاش دلتو بشکنه و بذاره بره...:)



ماه نوشت🌙

همه آدمها در گوشه ذهنشان با محبوبشان زیسته اند.!


متن از مبینافرزاد

کاش میشد در چشمانِ مرگ خیره میشدم و دوستت دارم میگفتم.!



متن از مبینافرزاد

بغض های مرطوب مرا باور کن.....
این باران نیست که میبارد!
صدای خسته ی قلب من است،
که از آسمان بیرون می ریزد...

چقدر زندگی قشنگ میشه
وقتی کسی را که داشته باشی که پایه دیوونه بازیات بمونه،
بمونه و پابه پات دیوونه بازی کنه....
از صورت |تو|،
نقاشی کشیدم
همانطور که دلم می خواست باشی...
وحالا؛
چشمانت ،فقط مرا میبیند!
و لبخند همیشگی ات،
لحظه ها ی نبودنت را می پوشاند.

دلتنگم......
برای کسی که مدت هاست بی آنکه باشد،
هر لحظه زندگی اش کردم...
با آرزوهایش
بامحبت هایش
با بی قراریش زندگی کردم!

بعضیا دلشون به یه شب بخیر ساده خوشه
بعضیا به یه مراقب خودت باش
به یه سرما نخوری
بعضیا با یه قدم زدن کنار هم حالشون خوب میشه.
با یه نهار ساده کنار هم.
یه شاخه گل.
یه دست که دستاشون رها نکنه
یه اغوش که امن ترین جای دنیا...

دلتنگ توام
چنانکه گویی اسیری را زنده به گور کنند
قبل از آنکه میهنش را در آغوش گرفته باشد
دلم برای تو بدجور گرفته است
شبیه سناریوی تلخ داستانی که در تاریخ جامانده است..
این خیابان لعنتی چرا عطر تو را به آستین زده؟
چرا هر بار که قدم میزنم...

آدم ها غیرقابل پیش بینی اند!
همانی که فکرش را نمیکردی روزی برود آخرَش جایی میانِ جان کندن هایت رهایت میکند و میرود ..
و همانی که رفت و خیال بازگشت نداشت روزی برمیگردد ..همانجایی که به هر جان کندَنی بود فراموشَش کرده بودی! باز میگردد و زندگیَت را پر...

نگو حالمان خوب بود و خبر نداشتیم
روزهای خوب در دستهامان متورم شده بود
و ما غافل بودیم
عشق در کوچه پس کوچه ها ما را صدا میزد
و گوش هامان را بسته بودیم
نگو زیر سایه خوشبختی بودیم
و قدر ندانستیم

رعنا ابراهیمی فرد
( رعناابرا)

شماها شعور ندارین!
احساسات تون شعور نداره!
میدونین شعور احساسات چیه؟!
یعنی وقتی یکی، یکیو دوس داره وقتی احساساتش قبولش کرده، جلوش بر نگردین بگین این همه دختر! حالا چرا این تحفه؟!! ما خودمون کلی خوشگل ترشو برات سراغ داریم!
نمیفهمین! شعور نداره قلبتون!
دل اگه عاشق کسی بشه دیگه...

کاش
وقتی کسی میرفت همه ی خاطراتش را با خود میبرد
عطرش را...
اسمش را...
خنده هایش را...
چشم هایش را....
امان از جامانده هایی که آدم را میسوزاند

در قبال آدمهایی که دوستتان دارند کمی احساس مسئولیت کنید...
آدم عاشق مثل یک برگ می ماند،هرقدر هم که خشک شود بازهم تا وقتی که هنوز از درخت جدا نشده هیچ رهگذری جرات خرد کردنش را نخواهد داشت...
برگ ها اوایل پاییز که از درختشان جدا می شوند تا مدتی...

خبر خوب اینکه ابرها هرگز حریف آفتاب نشدند...نه شادی ها و نه دردها مطلق و همیشگی نیستند ! این روزها هم خوب یا بد ، سیاه یا سفید ؛ تمام می شوند...!

من عاشق پاییز و زمستانم ! عاشق اینم که پشت پنجره ی بخارزده بنشینم و گرمای فنجان چای را در پنجه ی دستانم حس کنم ! باران ، نم نم و آرام خیابان ها را خیس کند و من این طرف پنجره به لطافت قشنگ آسمان زل بزنم ! قند...

غمگینم و دلگیر اما گلایه نمیکنم، چون اگر بیادت هستم این هنر توست نه من...

چشمانت را که ببندی دلت عاشقانه هایت را از زبانت بیرون میآورد، شعر بهانست، شاعری در کار نیست، عاشق باید بود...

شب ها را دوست دارم نه بخاطر سیاهی، بخاطر ستاره هایی که با تمام توانشان خورشید را باهم رقابت میکنند...

قوی ترین مردها کسانی هستند که به یاد کس دیگر با کسی زندگی نمیکند و همچنان تنهایند...

برای دلم گاهی مادری مهربون می شوم،
دست نوازش میکشم،به سرش و می گویم:غصه نخور،میگذره....»
برای دلم،گاهی پدر می شوم.
خشمگین می گویم:بس کن دیگه بزرگ شدی...»
گاهی هم دوستی می شوم مهربان،
میبرمش به باغ خیال دلم،
از دست دست من خسته است دلم....